Loading
Accentblok

Queer

Neal Leemput - Secretary of Queer Affairs

Kristina rijdt te paard. Ze komt aan bij de Zweeds-Deense grens. Het is 1654. Vanaf het moment dat ze Denemarken binnenrijdt, zal ze niet langer koningin van Zweden zijn. Kristina stopt, trekt haar jurk uit, doet een broek aan en kortwiekt haar haren. In mannengedaante galopeert ze Denemarken binnen. Stak Kristina de grens met Denemarken over in mannen-kleren omdat Denemarken en Zweden in die tijd geen vrienden waren? Of vluchtte zij voor het huwelijk omdat ze anders’ was dan verwacht werd van een Zweedse koningin?

In 1860 wordt Abraham Lincoln verkozen tot de 16e president van Amerika. Hij was getrouwd met Mary Todd met wie hij vier kinderen had. Toch fluisterde men dat president Lincoln relaties had met zijn goede vriend Joshua Speed en zijn bodyguard David Derickson. Wist u dat de geaardheid van Abraham Lincoln een eigen Wikipediapagina heeft?

We weten niet of Koningin Kristina zich identificeerde als non-binair, transman of lesbienne. We weten niet of president Lincoln echt van de mannenliefde genoot. We weten zelfs niet wie de eerste, symbolische steen wierp tijdens de legendarische Stonewallrellen – we weten niet eens of het wel een steen was. Kortom: queer history is messy, chaotisch en onduidelijk. Er is zelden één waarheid, bijna nooit één versie van de feiten – omdat alles zich altijd in de kantlijn afspeelde.

Ook het woord QUEER is in die zin vatbaar voor twaalfhonderd interpretaties. Ooit was het een scheldwoord dat vreemd’ of raar’ betekende en gebruikt werd om homo’s uit te schelden. Daarna werd de term gereclaimd door LGBTI-personen, die zichzelf of LGBTI-organisaties doelbewust queer’ noemden als activistische daad of politiek statement. Queer’ was van scheldwoord tot geuzennaam verworden.

Vandaag wordt queer’ nog steeds gebruikt als verzamelnaam voor iedereen binnen het LGBTI-spectrum, iedereen die op een manier van de (nog steeds dominante) heteronorm afwijkt en zich daar tegen verzet. Het is een identiteit en een community. Al boezemt die strakke definitie sommigen dan weer angst in – omdat het opnieuw zijn betekenis zou kunnen verliezen of als marketingtruc gebruikt zou kunnen worden.

Misschien deed ik in die zin, in deze brochure, als Secretary of Queer Affairs het onvergeeflijke: ik labelde met het anti-label. Sue me!‘

Niet met het doel te categoriseren of een soort canon op te stelen, maar éénmalig (beloofd) als uitnodiging, vanuit de bedenking dat we misschien te vaak voor eigen parochie preken – als invitatie aan iedereen die geen deel uitmaakt van de queer community.

Ik begrijp: het is een dubbeltje op z’n kant. Ik kan me voorstellen dat sommigen vinden dat queer arts van queer people voor queer people zou moeten zijn. Dat is zelfs, in zekere mate, de bedoeling: een plek creëren waar queer people elkaar kunnen ontmoeten, zichzelf kunnen zijn en, bovenal, zichzelf op het podium gerepresenteerd kunnen zien. Maar anderzijds is het buitengewoon belangrijk ervaringen te delen en het gesprek aan te gaan met mensen voor wie deze thematiek een totaal onbekende wereld. Daarom lichten we er komend voorjaar, in afwachting van het Antwerp Queer Arts Festival deze zomer, enkele voorstellingen uit die vanuit een queer perspectief gemaakt zijn.

Queer is een label zonder verwachting. Het gaat niet over hoe je eruitziet, het gaat over wie je bent. Het is voor iedereen anders. Maar het gaat, uiteindelijk, over ons allemaal. Wees dus welkom. Ook als je een witte, heteroseksuele cisman bent – je weet wel: die tegenwoordig onderdrukte meerderheid. Kom een kijkje nemen aan de andere’ kant.

Kleine kusjes,
Your Secretary of Queer Affairs.