De restauratie van Margot Benacerrafs briljante film ARAYA is een mijlpaal binnen de filmgeschiedenis. De film werd onthaald als een meesterwerk van poëtische cinema en als een voorloper van feministische Latina cinema.
Agnès Varda is misschien wel een van de meest geliefde en invloedrijke filmmakers van de afgelopen eeuw: eigenzinnig, visionair, iconisch. En altijd empathisch en diepmenselijk. De in Brussel geboren cineaste stond samen met François Truffaut en Jean-Luc Godard aan de wieg van de Nouvelle Vague, maar bleef zichzelf én de filmkunst heruitvinden tot aan haar dood in 2019. “She was a woman who made films with the same kind of freedom as Godard or Truffaut – but with more heart and humor." Die woorden van Greta Gerwig (LADY BIRD, LITTLE WOMEN, BARBIE) zijn even treffend als lovend.
Een idealistische jonge priester arriveert in Ambricourt om aan de slag te gaan als plaatselijke parochiepriester. Hij tracht een leven te leiden gespiegeld aan Christus, maar zijn acties worden verkeerd begrepen door zijn parochianen. De bewoners van het dorpje aanvaarden hem niet. Maar toch probeert de frêle en onervaren priester hen te helpen. De jonge priester vertrouwt zijn onzekerheden, geloofscrisis en gezondheidsproblemen toe aan een dagboek, maar zakt dieper en dieper weg in een depressie.
“You talking to me? You talking to me? You talking to me? Then who the hell else are you talking... you talking to me? Well, I'm the only one here. Who the fuck do you think you're talking to? Oh, yeah? Okay.” Robert De Niro als Travis Bickle uit de meest dreigende woorden die ooit tegen een spiegel gesproken werden.
“Mededogen, empathie en licht in de duisternis.” “Misschien wel de warmste van alle Dardenne-films.” “Waarachtigheid drijft ten alle tijden boven, in de wendingen van deze levens en de pure vertolkingen van de actrices”, zo prijzen HUMO, De Morgen en De Standaard de nieuwste film van de broers Dardenne. Met de winst van Beste Scenario op het Filmfestival van Cannes, verwondert het regisseursduo in hun 13de film naar goede gewoonte met een tedere en humanistische blik op de hedendaagse maatschappij.
“You talking to me? You talking to me? You talking to me? Then who the hell else are you talking... you talking to me? Well, I'm the only one here. Who the fuck do you think you're talking to? Oh, yeah? Okay.” Robert De Niro als Travis Bickle uit de meest dreigende woorden die ooit tegen een spiegel gesproken werden.
“You talking to me? You talking to me? You talking to me? Then who the hell else are you talking... you talking to me? Well, I'm the only one here. Who the fuck do you think you're talking to? Oh, yeah? Okay.” Robert De Niro als Travis Bickle uit de meest dreigende woorden die ooit tegen een spiegel gesproken werden.
Bettina en Marcus wonen in een kantine te midden van een uitgestrekt veld van eindeloze rijen hoogspanningsmasten. Marcus probeert een eigen zaak te starten, maar werkt als ploegbaas voor het onderhoud van die energiemasten totdat zijn droom van de grond komt. Bettina, van haar kant, verveelt zich terwijl ze de kantine uitbaat voor de werkmannen en verlangt naar een beter leven. Hun 9-jarige dochter Tessa doolt rond in het industrieterrein in een poging zich bezig te houden en spijbelt zo vaak ze kan.
“You talking to me? You talking to me? You talking to me? Then who the hell else are you talking... you talking to me? Well, I'm the only one here. Who the fuck do you think you're talking to? Oh, yeah? Okay.” Robert De Niro als Travis Bickle uit de meest dreigende woorden die ooit tegen een spiegel gesproken werden.
