Fictie en realiteit, soms in een wurggreep, soms als een knuffel.

In KAMP wordt propaganda ingezet om de uitsluiting van een bevolkingsgroep te presenteren als de logica zelve. Met de glimlach, in primetime. Tegelijk zien we hoe die burgers op hun beurt verhalen verzinnen en er zo in slagen toch een eigen leefbare werkelijkheid te scheppen. Hoe klein ook.

Kan je iemand optillen aan het haar, zoals Rapunzel dat doet? Kan je een huis doen vliegen met ballonnen zoals in Up? En zo ja, hoeveel ballonnen heb je dan nodig? Zijn eekhoorns echt zo slim als Knabbel en Babbel? En bestaan er geen betere methoden om iemand op te sporen als je alleen een schoen hebt?

“Wij vragen geen plekje onder de zon, wij willen een ander strand.” - de Rooie Vlinder

In 1978 organiseerde de Gentse Rooie Vlinder, een radicale queer organisatie, de allereerste Belgische Pride in Gent. Een feest én een protest in één. Na enkele jaren spreidt de Rooie Vlinder zijn vleugels uit naar Antwerpen en Brussel. De organisatie strijdt voor gelijke rechten en speelt zo een cruciale rol binnen de LGBTQIA+-gemeenschap van toen.

Durf jij nog over de toekomst na te denken? Durf jij nog te fantaseren over wat komt? Of blijf je hangen in het verleden en in toekomstbeelden die ooit beloofd waren maar nooit kwamen?

In Lost & Found Futures verkent More Dogs de toekomst als een concept in verval. De voorstelling daagt je uit om je ideeën over de toekomst opnieuw uit te vinden.

Een rave setting met elektronische live-set is de ideale broedplaats om vastgeroeste denkpatronen los te wrikken en je verbeelding in beweging te krijgen. Een nulpunt van waaruit nieuwe werelden kunnen ontstan.

I’m Not Done is een intense, speelse voorstelling over zelfprofilering, eenzaamheid en onderweg zijn. Voor het eerst verlaat Electra - het drag alter ego van theatermaker Simon Baetens - de club en verschijnt die op het theater. Electra neemt het publiek mee op een muzikale reis langs transformerende virtuele en emotionele landschappen. Aan de hand van  drag, muziek, video en tekst ontstaat een droomachtige wereld waarin de grenzen tussen  technologie en werkelijkheid niet langer van elkaar te onderscheiden zijn.

“Mijn leven lang heb ik nooit een moment van onzekerheid gekend over de vraag wat Bachs meest
aangrijpende compositie is. Zonder enige twijfel de Matthäus Passion. Noch qua lengte, nog qua
ontroerende kracht is er ook maar iets dat daarmee te vergelijken valt.“ Maarten ‘t Hart

“Mijn leven lang heb ik nooit een moment van onzekerheid gekend over de vraag wat Bachs meest
aangrijpende compositie is. Zonder enige twijfel de Matthäus Passion. Noch qua lengte, nog qua
ontroerende kracht is er ook maar iets dat daarmee te vergelijken valt.“ Maarten ‘t Hart

De cursisten van Semini's Schaviezenschool blazen het stof van een vergeten stuk van de Poesjenellen uit de collectie van de Erfgoedbibliotheek.

De cursisten van Semini's Schaviezenschool blazen het stof van een vergeten stuk van de Poesjenellen uit de collectie van de Erfgoedbibliotheek.

De cursisten van Semini's Schaviezenschool blazen het stof van een vergeten stuk van de Poesjenellen uit de collectie van de Erfgoedbibliotheek.

De cursisten van Semini's Schaviezenschool blazen het stof van een vergeten stuk van de Poesjenellen uit de collectie van de Erfgoedbibliotheek.

Het poesjenellenstuk De Leeuw van Vlaanderen is gebaseerd op het gelijknamige boek van Hendrik Conscience uit 1838. Het boek vertelt het verhaal over de Guldensporenslag in 1302. Een heroïsch volksverhaal was geboren en net die volksverhalen waren een bron van inspiratie voor de poppenspelers van de talrijke poesjenellentheaters in onze stad. Zij maakten er dolle gekarikaturiseerde kluchten van, waarin 'de voddebalen' de hoofdrolspelers waren. Neus, Bult, Schele en Kop gaan de strijd aan met de Franse legers op de Groeningenkouter.

De cursisten van Semini's Schaviezenschool blazen het stof van een vergeten stuk van de Poesjenellen uit de collectie van de Erfgoedbibliotheek.

Het poesjenellenstuk De Leeuw van Vlaanderen is gebaseerd op het gelijknamige boek van Hendrik Conscience uit 1838. Het boek vertelt het verhaal over de Guldensporenslag in 1302. Een heroïsch volksverhaal was geboren en net die volksverhalen waren een bron van inspiratie voor de poppenspelers van de talrijke poesjenellentheaters in onze stad. Zij maakten er dolle gekarikaturiseerde kluchten van, waarin 'de voddebalen' de hoofdrolspelers waren. Neus, Bult, Schele en Kop gaan de strijd aan met de Franse legers op de Groeningenkouter.

De cursisten van Semini's Schaviezenschool blazen het stof van een vergeten stuk van de Poesjenellen uit de collectie van de Erfgoedbibliotheek.

Pulcinella en Colbrand - een edelman - komen te weten van elkaar dat ze verliefd zijn op dezelfde vrouw. Ze dagen elkaar uit voor een duel. Deze voorstelling is gebaseerd op een stuk van Francesco Cerlone (1730-1812), een Italiaanse tekstschrijver die in het Napolitaans dialect schreef. Het was zijn specialiteit om fragmenten uit bestaande opera’s te halen, en die op komische manier te herschrijven.

Het Huis is een komische thriller voor tieners en volwassenen over een familiebedrijf: het Warehouse uitvaartcentrum. Op haar sterfbed spreekt de moeder des huizes - begrafenisondernemer binnen het bedrijf - haar laatste wil uit. Daarbij verandert ze ook haar testament. Een groot familiegeheim komt aan het licht…

Pulcinella en Colbrand - een edelman - komen te weten van elkaar dat ze verliefd zijn op dezelfde vrouw. Ze dagen elkaar uit voor een duel. Deze voorstelling is gebaseerd op een stuk van Francesco Cerlone (1730-1812), een Italiaanse tekstschrijver die in het Napolitaans dialect schreef. Het was zijn specialiteit om fragmenten uit bestaande opera’s te halen, en die op komische manier te herschrijven.

1914-1918. De Eerste Wereldoorlog kost elke dag duizenden levens, maar er zit geen beweging in het front. Vanuit de loopgraven schrijven miljoenen soldaten brieven naar hun dierbaren. Miljoenen sterven in het vuur en de modder, miljoenen komen thuis met opgekropte verhalen. Zoals na elke oorlog.

Pulcinella en Colbrand - een edelman - komen te weten van elkaar dat ze verliefd zijn op dezelfde vrouw. Ze dagen elkaar uit voor een duel. Deze voorstelling is gebaseerd op een stuk van Francesco Cerlone (1730-1812), een Italiaanse tekstschrijver die in het Napolitaans dialect schreef. Het was zijn specialiteit om fragmenten uit bestaande opera’s te halen, en die op komische manier te herschrijven.

Doctor Faust is ongelukkig. Hij is niet tevreden met wat hij weet en wat hij bezit. Hij streeft voortdurend naar meer. Maar ook lichamelijk genot en de geneugten van het leven trekken hem aan.

Het Huis is een komische thriller voor tieners en volwassenen over een familiebedrijf: het Warehouse uitvaartcentrum. Op haar sterfbed spreekt de moeder des huizes - begrafenisondernemer binnen het bedrijf - haar laatste wil uit. Daarbij verandert ze ook haar testament. Een groot familiegeheim komt aan het licht…

Ik voel het: ik ben eindelijk klaar.
Klaar, om mij uit te spreken.
Om mij (niet) te wreken maar te verzoenen met mezelf en deze wereld.
Die van het theater,
Mijn grootste droom en diepste flater.
”Ge moet op uw bek durven gaan.”
Ik kan u beamen, dat heb ik gedaan… volgens sommigen dan.
Of ik begon gewoon te twijfelen aan wat ik kan?

Ik ben een ensemble speler.
Een deler van het podium.
En hier sta ik met mijn fucking solo.

Ik voel het: ik ben eindelijk klaar.
Klaar, om mij uit te spreken.
Om mij (niet) te wreken maar te verzoenen met mezelf en deze wereld.
Die van het theater,
Mijn grootste droom en diepste flater.
”Ge moet op uw bek durven gaan.”
Ik kan u beamen, dat heb ik gedaan… volgens sommigen dan.
Of ik begon gewoon te twijfelen aan wat ik kan?

Ik ben een ensemble speler.
Een deler van het podium.
En hier sta ik met mijn fucking solo.

Ik voel het: ik ben eindelijk klaar.
Klaar, om mij uit te spreken.
Om mij (niet) te wreken maar te verzoenen met mezelf en deze wereld.
Die van het theater,
Mijn grootste droom en diepste flater.
”Ge moet op uw bek durven gaan.”
Ik kan u beamen, dat heb ik gedaan… volgens sommigen dan.
Of ik begon gewoon te twijfelen aan wat ik kan?

Ik ben een ensemble speler.
Een deler van het podium.
En hier sta ik met mijn fucking solo.

Wanneer dacht jij voor het laatst: Ik had eigenlijk nee moeten zeggen? 

Maarten overkwam het vaak.