Sergeant

Sergeant maakt muziek als iemand die een chaotische film monteert: knippen, splitsen en geluiden opnieuw in elkaar zetten tot een maalstroom van onverwachte wendingen. Het trio, bestaande uit een filmmaker/componist, een search-singing acteur en een sonic surfer, bewaart een breekbaar evenwicht tussen de gekartelde randen van de postpunk, de meedogenloze drive van krautrock en een onvoorspelbare popenergie die je hart op hol laat slaan.

Hun geluid is een 'plunderphonic mess' van gebroken ritmes en botsende texturen: altijd in beweging, nooit in balans. Het is alsof The Avalanches een feestje geven met heidense fluitjes, distorted klokken en dubby basslines. Fluiten krassen alsof ze het ritme proberen af te schudden, en melodieën splinteren in chaotische joyrides. Stel je Micachu & The Shapes voor die hopscotch spelen met Robert Wyatt, of Sonic Youth die oplost in een glas bruiswater met wodka: prikkelend, bedwelmend, maar aan het eind brutaal eerlijk.

Live rekt de muziek van Sergeant naar experimentele hoogten, drijven ze nummers op tot een koortspiek en klutsen ze alles tot iets dat nog wilder is. De zaal vult met dwaze kritiek, een gecontroleerde struikeling, een geluid dat blijft doorrennen, ook al is het de weg volledig kwijt.

Bandcamp — Instagram — Spotify