Schoonbeest speelt zich af in een dichtbegroeide wereld waarin alle mensen, dieren en dingen doen alsof ze weten wat ze doen. Een jager tuurt door zijn tweeloop, klaar om te schieten. Het beest kijkt terug, niet van plan om te vluchten. Wie is prooi?

Met een knipoog naar natuurdocumentaires voeren theatermakers Brenda Corijn en Zita Windey een stoet van absurde wezens op die elkaar bespieden, bedreigen, verleiden en de das omdoen. Onderweg pakken ze grote thema’s aan, zoals de angst voor het onbekende en de rol van de mens in de natuur. Schoonbeest is een beeldende voorstelling die kinderen en volwassenen anders laat kijken naar alles wat leeft en niet (meer) leeft.

Het brede publiek leerde Brenda Corijn kennen als zangeres van de band Ão. Ze speelde eerder bij fABULEUS in de kindervoorstelling Connie & Zorba (2021) en vorig seizoen was ze te zien in Alleman (Het Kwartier) en (v) (De Nwe Tijd). Zita Windey speelde mee in Fratssen (BRONKS/ Ballet Dommage) en Moenieworrienie (Collectief Verlof) en speelde de hoofdrol in het tweede seizoen van Assisen - de insulinemoord (GoPlay).

Schoonbeest speelt zich af in een dichtbegroeide wereld waarin alle mensen, dieren en dingen doen alsof ze weten wat ze doen. Een jager tuurt door zijn tweeloop, klaar om te schieten. Het beest kijkt terug, niet van plan om te vluchten. Wie is prooi?

Met een knipoog naar natuurdocumentaires voeren theatermakers Brenda Corijn en Zita Windey een stoet van absurde wezens op die elkaar bespieden, bedreigen, verleiden en de das omdoen. Onderweg pakken ze grote thema’s aan, zoals de angst voor het onbekende en de rol van de mens in de natuur. Schoonbeest is een beeldende voorstelling die kinderen en volwassenen anders laat kijken naar alles wat leeft en niet (meer) leeft.

Het brede publiek leerde Brenda Corijn kennen als zangeres van de band Ão. Ze speelde eerder bij fABULEUS in de kindervoorstelling Connie & Zorba (2021) en vorig seizoen was ze te zien in Alleman (Het Kwartier) en (v) (De Nwe Tijd). Zita Windey speelde mee in Fratssen (BRONKS/ Ballet Dommage) en Moenieworrienie (Collectief Verlof) en speelde de hoofdrol in het tweede seizoen van Assisen - de insulinemoord (GoPlay).

In de kamer hangt een stilte die bijna tastbaar is.
Op een foto twee lachende mensen.
Eén is nog hier, de ander aan de overkant.
Alles ademt herinnering.

In een wereld die steeds sneller draait, vergeten we vaak dat afscheid nemen tijd vergt. Maar wat als we de tijd kunnen rekken? Wat als we nog even samen kunnen zijn met wie we moeten loslaten?

Tussen degene die blijft en degene die weggaat ontstaat een bijzondere dialoog, over de dood heen. Een dialoog als een dans: speels en teder, vol gelach en weemoed. Een slepende tango, een vederlichte wals, een traag ballet, een woedende pogo, een nostalgische disco…

de berg is een eerbetoon aan het afscheidsritueel. Afscheid als verzoening, als troost. Als een koestering van het mysterie van het leven én van de dood.

Deze voorstelling is geïnspireerd op de Japanse legende van de berg Nara, waar mensen door hun geliefden heen worden gebracht om er hun laatste uren door te brengen. Theatermaker Michai Geyzen buigt zich over onze relatie met de dood. Niet om hem te ontkennen of te verdringen, maar om ons uit te nodigen hem te omarmen. Met een open hart, zonder angst. In aanvaarding en sereniteit.

In de kamer hangt een stilte die bijna tastbaar is.
Op een foto twee lachende mensen.
Eén is nog hier, de ander aan de overkant.
Alles ademt herinnering.

In een wereld die steeds sneller draait, vergeten we vaak dat afscheid nemen tijd vergt. Maar wat als we de tijd kunnen rekken? Wat als we nog even samen kunnen zijn met wie we moeten loslaten?

Tussen degene die blijft en degene die weggaat ontstaat een bijzondere dialoog, over de dood heen. Een dialoog als een dans: speels en teder, vol gelach en weemoed. Een slepende tango, een vederlichte wals, een traag ballet, een woedende pogo, een nostalgische disco…

de berg is een eerbetoon aan het afscheidsritueel. Afscheid als verzoening, als troost. Als een koestering van het mysterie van het leven én van de dood.

Deze voorstelling is geïnspireerd op de Japanse legende van de berg Nara, waar mensen door hun geliefden heen worden gebracht om er hun laatste uren door te brengen. Theatermaker Michai Geyzen buigt zich over onze relatie met de dood. Niet om hem te ontkennen of te verdringen, maar om ons uit te nodigen hem te omarmen. Met een open hart, zonder angst. In aanvaarding en sereniteit.

In de kamer hangt een stilte die bijna tastbaar is.
Op een foto twee lachende mensen.
Eén is nog hier, de ander aan de overkant.
Alles ademt herinnering.

In een wereld die steeds sneller draait, vergeten we vaak dat afscheid nemen tijd vergt. Maar wat als we de tijd kunnen rekken? Wat als we nog even samen kunnen zijn met wie we moeten loslaten?

Tussen degene die blijft en degene die weggaat ontstaat een bijzondere dialoog, over de dood heen. Een dialoog als een dans: speels en teder, vol gelach en weemoed. Een slepende tango, een vederlichte wals, een traag ballet, een woedende pogo, een nostalgische disco…

de berg is een eerbetoon aan het afscheidsritueel. Afscheid als verzoening, als troost. Als een koestering van het mysterie van het leven én van de dood.

Deze voorstelling is geïnspireerd op de Japanse legende van de berg Nara, waar mensen door hun geliefden heen worden gebracht om er hun laatste uren door te brengen. Theatermaker Michai Geyzen buigt zich over onze relatie met de dood. Niet om hem te ontkennen of te verdringen, maar om ons uit te nodigen hem te omarmen. Met een open hart, zonder angst. In aanvaarding en sereniteit.

In de kamer hangt een stilte die bijna tastbaar is.
Op een foto twee lachende mensen.
Eén is nog hier, de ander aan de overkant.
Alles ademt herinnering.

In een wereld die steeds sneller draait, vergeten we vaak dat afscheid nemen tijd vergt. Maar wat als we de tijd kunnen rekken? Wat als we nog even samen kunnen zijn met wie we moeten loslaten?

Tussen degene die blijft en degene die weggaat ontstaat een bijzondere dialoog, over de dood heen. Een dialoog als een dans: speels en teder, vol gelach en weemoed. Een slepende tango, een vederlichte wals, een traag ballet, een woedende pogo, een nostalgische disco…

de berg is een eerbetoon aan het afscheidsritueel. Afscheid als verzoening, als troost. Als een koestering van het mysterie van het leven én van de dood.

Deze voorstelling is geïnspireerd op de Japanse legende van de berg Nara, waar mensen door hun geliefden heen worden gebracht om er hun laatste uren door te brengen. Theatermaker Michai Geyzen buigt zich over onze relatie met de dood. Niet om hem te ontkennen of te verdringen, maar om ons uit te nodigen hem te omarmen. Met een open hart, zonder angst. In aanvaarding en sereniteit.

Twee meisjes lijken in niets op elkaar. Voor de een is de wereld een chaotische plek waar het gevaar om elke hoek loert. De ander treedt het leven met open vizier tegemoet, stoer en onbevreesd. Het toeval brengt hen samen. Aangewezen op elkaar, sluiten ze een verbond.

Aminata Demba is gefascineerd door de relatie tussen volwassenen en kinderen in extreme situaties. Voor BAZAR is dit de wereld vandaag, die op drift lijkt te zijn. Onheilsberichten uit het dagelijkse nieuws, oorlogsbeelden, het besef dat mensen die je dierbaar zijn dood kunnen gaan: kinderen nemen dit alles als een spons in zich op. Maar wat doe je als je fantasie op hol slaat en je helemaal opslokt? Als je de chaos in je hoofd niet meer de baas kunt door een overvloed aan prikkels?

BAZAR is een verhaal over de kracht van verbeelding en de moed om het leven aan te gaan. Een mix van meeslepende muziek, een zweem van suspense, huiver en humor.

Twee meisjes lijken in niets op elkaar. Voor de een is de wereld een chaotische plek waar het gevaar om elke hoek loert. De ander treedt het leven met open vizier tegemoet, stoer en onbevreesd. Het toeval brengt hen samen. Aangewezen op elkaar, sluiten ze een verbond.

Aminata Demba is gefascineerd door de relatie tussen volwassenen en kinderen in extreme situaties. Voor BAZAR is dit de wereld vandaag, die op drift lijkt te zijn. Onheilsberichten uit het dagelijkse nieuws, oorlogsbeelden, het besef dat mensen die je dierbaar zijn dood kunnen gaan: kinderen nemen dit alles als een spons in zich op. Maar wat doe je als je fantasie op hol slaat en je helemaal opslokt? Als je de chaos in je hoofd niet meer de baas kunt door een overvloed aan prikkels?

BAZAR is een verhaal over de kracht van verbeelding en de moed om het leven aan te gaan. Een mix van meeslepende muziek, een zweem van suspense, huiver en humor.