Castella heeft alles op orde. Een goed draaiend bedrijf, een comfortabel leven, een huwelijk uit gewoonte. Tot een avond in het theater alles kantelt. Wanneer hij Clara ziet schitteren in Bérénice, wordt hij onverwacht geraakt. Nieuwsgierigheid groeit uit tot verlangen. Hij wil dichter bij haar komen en schrijft zich in voor Engelse lessen… bij haar.
Castella heeft alles op orde. Een goed draaiend bedrijf, een comfortabel leven, een huwelijk uit gewoonte. Tot een avond in het theater alles kantelt. Wanneer hij Clara ziet schitteren in Bérénice, wordt hij onverwacht geraakt. Nieuwsgierigheid groeit uit tot verlangen. Hij wil dichter bij haar komen en schrijft zich in voor Engelse lessen… bij haar.
Oude Meesters is het eerste in een drieluik van Sit-Down Comedies op basis van het proza-oeuvre van Thomas Bernhard. Twee acteurs spelen één monoloog. Ze vullen elkaar aan, spreken elkaar tegen of naar de mond, trekken elkaar in twijfel, maken een karikatuur van de ander, en tenslotte van zichzelf. Ze haten alles en iedereen (‘enerzijds’), maar kunnen niet zonder (‘anderzijds’). Dat is de tragedie, maar ook de komedie.
Een leraar gaat op bezoek bij een jongen die niet meer naar school komt. De moeder van de jongen is namelijk ernstig ziek. Als de leraar hen vertelt dat hij met een groep studenten op reis gaat om ver over de bergen een medicijn te gaan halen, besluit de jongen om mee te gaan. De leraar verwittigt de jongen dat de Grote Traditie wil dat als hij die zware bergtocht niet volhoudt, hij in het dal wordt geworpen.
Castella heeft alles op orde. Een goed draaiend bedrijf, een comfortabel leven, een huwelijk uit gewoonte. Tot een avond in het theater alles kantelt. Wanneer hij Clara ziet schitteren in Bérénice, wordt hij onverwacht geraakt. Nieuwsgierigheid groeit uit tot verlangen. Hij wil dichter bij haar komen en schrijft zich in voor Engelse lessen… bij haar.
Oude Meesters is het eerste in een drieluik van Sit-Down Comedies op basis van het proza-oeuvre van Thomas Bernhard. Twee acteurs spelen één monoloog. Ze vullen elkaar aan, spreken elkaar tegen of naar de mond, trekken elkaar in twijfel, maken een karikatuur van de ander, en tenslotte van zichzelf. Ze haten alles en iedereen (‘enerzijds’), maar kunnen niet zonder (‘anderzijds’). Dat is de tragedie, maar ook de komedie.
Een leraar gaat op bezoek bij een jongen die niet meer naar school komt. De moeder van de jongen is namelijk ernstig ziek. Als de leraar hen vertelt dat hij met een groep studenten op reis gaat om ver over de bergen een medicijn te gaan halen, besluit de jongen om mee te gaan. De leraar verwittigt de jongen dat de Grote Traditie wil dat als hij die zware bergtocht niet volhoudt, hij in het dal wordt geworpen.
Na Oude Meesters is Houthakken de tweede in de reeks monologues-à-deux gebaseerd op prozawerk van Thomas Bernhard. Twee figuren spreken elkaar tegen, vullen elkaar aan, maken een karikatuur van de ander en ten slotte van zichzelf. Dat is de komedie. Maar ook de tragedie. Kris Van Trier en Vincent Van den Berg (’t Barre Land) bewerken en spelen opnieuw samen. Twee rasacteurs, twee fauteuils, een steengoede tekst en een kom hete aardappelsoep.
Een leraar gaat op bezoek bij een jongen die niet meer naar school komt. De moeder van de jongen is namelijk ernstig ziek. Als de leraar hen vertelt dat hij met een groep studenten op reis gaat om ver over de bergen een medicijn te gaan halen, besluit de jongen om mee te gaan. De leraar verwittigt de jongen dat de Grote Traditie wil dat als hij die zware bergtocht niet volhoudt, hij in het dal wordt geworpen.
Castella heeft alles op orde. Een goed draaiend bedrijf, een comfortabel leven, een huwelijk uit gewoonte. Tot een avond in het theater alles kantelt. Wanneer hij Clara ziet schitteren in Bérénice, wordt hij onverwacht geraakt. Nieuwsgierigheid groeit uit tot verlangen. Hij wil dichter bij haar komen en schrijft zich in voor Engelse lessen… bij haar.
Een leraar gaat op bezoek bij een jongen die niet meer naar school komt. De moeder van de jongen is namelijk ernstig ziek. Als de leraar hen vertelt dat hij met een groep studenten op reis gaat om ver over de bergen een medicijn te gaan halen, besluit de jongen om mee te gaan. De leraar verwittigt de jongen dat de Grote Traditie wil dat als hij die zware bergtocht niet volhoudt, hij in het dal wordt geworpen.
Een leraar gaat op bezoek bij een jongen die niet meer naar school komt. De moeder van de jongen is namelijk ernstig ziek. Als de leraar hen vertelt dat hij met een groep studenten op reis gaat om ver over de bergen een medicijn te gaan halen, besluit de jongen om mee te gaan. De leraar verwittigt de jongen dat de Grote Traditie wil dat als hij die zware bergtocht niet volhoudt, hij in het dal wordt geworpen.
Castella heeft alles op orde. Een goed draaiend bedrijf, een comfortabel leven, een huwelijk uit gewoonte. Tot een avond in het theater alles kantelt. Wanneer hij Clara ziet schitteren in Bérénice, wordt hij onverwacht geraakt. Nieuwsgierigheid groeit uit tot verlangen. Hij wil dichter bij haar komen en schrijft zich in voor Engelse lessen… bij haar.
Castella heeft alles op orde. Een goed draaiend bedrijf, een comfortabel leven, een huwelijk uit gewoonte. Tot een avond in het theater alles kantelt. Wanneer hij Clara ziet schitteren in Bérénice, wordt hij onverwacht geraakt. Nieuwsgierigheid groeit uit tot verlangen. Hij wil dichter bij haar komen en schrijft zich in voor Engelse lessen… bij haar.
Na Oude Meesters is Houthakken de tweede in de reeks monologues-à-deux gebaseerd op prozawerk van Thomas Bernhard. Twee figuren spreken elkaar tegen, vullen elkaar aan, maken een karikatuur van de ander en ten slotte van zichzelf. Dat is de komedie. Maar ook de tragedie. Kris Van Trier en Vincent Van den Berg (’t Barre Land) bewerken en spelen opnieuw samen. Twee rasacteurs, twee fauteuils, een steengoede tekst en een kom hete aardappelsoep.
Voor de voorstelling Family heeft theatermaker Louis Janssens vier spelers van verschillende generaties uitgenodigd om samen met hem op scène te staan. Ze vertellen verhalen, stellen vragen en zoeken troost, steun en herkenning bij elkaar. Het gaat over hoe familiebanden ons verbinden en hoe die onze levens onontkoombaar bepalen. Over bloedfamilie en gekozen familie. Over ouders, kinderen, opgroeien en de angst om alleen achter te blijven. De spelers staan als zichzelf op scène, maar lijken doorheen de voorstelling ook steeds meer elkaars familie te worden.
Geselecteerd voor het TheaterFestival 2026
Uit het rapport van de WijkJury: "Wat deze voorstelling volgens de jury bijzonder maakt, is het maatschappelijke belang en het wederzijdse respect in het stuk. Iemand zei: “Je staat niet bij dit soort verhalen stil, tot je er zelf in zit.” “Dit moet gehoord worden! Want zoveel mensen maken dit dagelijks mee!".
Afspraak op vrijdag 11 september om 20u30 en zaterdag 12 september om 16u in de Beursschouwburg!
Het rommelt achter het gesloten theaterdoek. Het is De Voorstelling. De Voorstelling is woest! Ze gromt en grauwt en scheurt alles aan flarden.Zo kan de voorstelling niet van start gaan, straks is heel het theater verwoest! Het doek moet gesloten blijven. De Portier moet de brand blussen. Maar hoe?
De dame en de eenhoorn is een van de meest fascinerende wandtapijtenreeksen uit de 15de eeuw. Het kunstwerk wordt beschouwd als een allegorie op de vijf zintuigen, maar omvat zes tapijten. Het sluitstuk van de reeks verwijst naar een mysterieus zintuig - het zogenoemde ‘zintuig van het hart’.
Vanuit deze historische verbeelding onderzoekt Hypersenses de zintuiglijke ervaring van vandaag. In een tijd van overprikkeling en mentale ruis nodigt deze multisensoriële muziekperformance uit om aandachtig stil te staan bij wat we ervaren.
De dame en de eenhoorn is een van de meest fascinerende wandtapijtenreeksen uit de 15de eeuw. Het kunstwerk wordt beschouwd als een allegorie op de vijf zintuigen, maar omvat zes tapijten. Het sluitstuk van de reeks verwijst naar een mysterieus zintuig - het zogenoemde ‘zintuig van het hart’.
Vanuit deze historische verbeelding onderzoekt Hypersenses de zintuiglijke ervaring van vandaag. In een tijd van overprikkeling en mentale ruis nodigt deze multisensoriële muziekperformance uit om aandachtig stil te staan bij wat we ervaren.
De dame en de eenhoorn is een van de meest fascinerende wandtapijtenreeksen uit de 15de eeuw. Het kunstwerk wordt beschouwd als een allegorie op de vijf zintuigen, maar omvat zes tapijten. Het sluitstuk van de reeks verwijst naar een mysterieus zintuig - het zogenoemde ‘zintuig van het hart’.
Vanuit deze historische verbeelding onderzoekt Hypersenses de zintuiglijke ervaring van vandaag. In een tijd van overprikkeling en mentale ruis nodigt deze multisensoriële muziekperformance uit om aandachtig stil te staan bij wat we ervaren.
Kukeleku. Pok, pok, pok. Tok, tok, tok. Gescharrel, gekakel, gepik, gekak. Tik, tak, tok. Iedereen op stok. Sjingel, sjengel, sjangel. Bim, boem, baf. De vos op bezoek – chaos in het kippenhok. Pluimen en kippen vliegen in ’t rond, kippen aan ’t spit, kop in de grond. Een plan bedacht, de vos verjaagd, BOE! Daaaag vos, toedelidoe. Alles is weer koek en ei. Eitje, nestje, nesteldrang. Piep, piep, krak, koekenbak. Kuiken 1, 2 en nummer 3. Nummer 4 heeft tanden, klauwen op z’n vleugels, grote poten en een lange staart. Trix is anders. Kan echt vliegen. Harder lopen. Hoger springen.
Kukeleku. Pok, pok, pok. Tok, tok, tok. Gescharrel, gekakel, gepik, gekak. Tik, tak, tok. Iedereen op stok. Sjingel, sjengel, sjangel. Bim, boem, baf. De vos op bezoek – chaos in het kippenhok. Pluimen en kippen vliegen in ’t rond, kippen aan ’t spit, kop in de grond. Een plan bedacht, de vos verjaagd, BOE! Daaaag vos, toedelidoe. Alles is weer koek en ei. Eitje, nestje, nesteldrang. Piep, piep, krak, koekenbak. Kuiken 1, 2 en nummer 3. Nummer 4 heeft tanden, klauwen op z’n vleugels, grote poten en een lange staart. Trix is anders. Kan echt vliegen. Harder lopen. Hoger springen.
Kukeleku. Pok, pok, pok. Tok, tok, tok. Gescharrel, gekakel, gepik, gekak. Tik, tak, tok. Iedereen op stok. Sjingel, sjengel, sjangel. Bim, boem, baf. De vos op bezoek – chaos in het kippenhok. Pluimen en kippen vliegen in ’t rond, kippen aan ’t spit, kop in de grond. Een plan bedacht, de vos verjaagd, BOE! Daaaag vos, toedelidoe. Alles is weer koek en ei. Eitje, nestje, nesteldrang. Piep, piep, krak, koekenbak. Kuiken 1, 2 en nummer 3. Nummer 4 heeft tanden, klauwen op z’n vleugels, grote poten en een lange staart. Trix is anders. Kan echt vliegen. Harder lopen. Hoger springen.
Ik ben Britney, Britney Spears. Ik ben Britney Spears Ik bedoel: I am Britney Spears I know.. Ik weet hoe het is om Britney te zijn omdat ik Britney ben. Britney Spears! Echt. Whatever.
Ik ben Britney, Britney Spears. Ik ben Britney Spears Ik bedoel: I am Britney Spears I know.. Ik weet hoe het is om Britney te zijn omdat ik Britney ben. Britney Spears! Echt. Whatever.
Average Happiness is een theatrale zoektocht naar de impact van statistiek op onze beleving van geluk en zingeving. Het neurotische alter ego van Bas Vanderschoot bouwt met spreadsheets, grafieken en formules een absurde digitale wereld die langzaam losraakt van de realiteit. Tijdens zijn tocht door the chart of darkness ontmoet hij vreemde figuren die hem telkens weer van het pad naar zingeving afleiden.
Average Happiness is een theatrale zoektocht naar de impact van statistiek op onze beleving van geluk en zingeving. Het neurotische alter ego van Bas Vanderschoot bouwt met spreadsheets, grafieken en formules een absurde digitale wereld die langzaam losraakt van de realiteit. Tijdens zijn tocht door the chart of darkness ontmoet hij vreemde figuren die hem telkens weer van het pad naar zingeving afleiden.
‘Kizuna’ is het Japanse woord voor verbinding. Maar ook voor obstructie en hinderpaal. Die dubbele
betekenis maakt het interessant. Vandaag de dag zijn we voortdurend geconnecteerd. Met Jan en
alleman. Met Leen en iedereen. Het internet gaat steeds sneller en staat steeds voller met informatie.
Maar zijn we wel echt zo verbonden met elkaar?
Ondertussen groeit onder onze voeten een netwerk waar we geen weet van hebben. Een netwerk
van onzichtbare draadjes dat ondergronds alle bomen, planten en paddenstoelen verbindt. Je zou het
Talent: Roy wordt geprezen om zijn sterke tekstuele en muzikale kwaliteiten.
Stijl: Zijn optredens worden gekenmerkt door een absurde, verhalende stijl.
Prestatie: Hij won de dubbel (jury- en publieksprijs van het 29ste Leids Cabaretfestival), wat zijn brede aantrekkingskracht toonde.
Achtergrond: Als Vlaamse deelnemer bracht hij een frisse, ietwat eigenaardige sfeer naar het Nederlandse cabaretfestival.
Talent: Roy wordt geprezen om zijn sterke tekstuele en muzikale kwaliteiten.
Stijl: Zijn optredens worden gekenmerkt door een absurde, verhalende stijl.
Prestatie: Hij won de dubbel (jury- en publieksprijs van het 29ste Leids Cabaretfestival), wat zijn brede aantrekkingskracht toonde.
Achtergrond: Als Vlaamse deelnemer bracht hij een frisse, ietwat eigenaardige sfeer naar het Nederlandse cabaretfestival.
Met hun noise rockriffs uit de jaren 90 en oerkreten die uit elke vezel van hun lichaam komen, lijkt It It Anita misschien vrij eenvoudig. Maar als je de tijd neemt om echt te luisteren, ontdek je subtiele nuances en een intrigerende diepgang. Naast ziedend vuur is er ook intens verlangen, verlammende angst, woede en rusteloosheid.
Na hun veelgeprezen album Mouche in 2023 komt het volgende album, opgenomen en gemixt door Amaury Sauvé (Birds in Row, Bison Bisou), uit bij Vicious Circle Records (SLIFT, The Psychotic Monks, Lysistrata).
Dit is hier. En daar is daar. Daar moet daar blijven. Daar kan nooit hier worden. Daar blijft daar. En hier blijft hier. Hier blijft alles zoals het is. Wij zijn van hier. En jullie, jullie zijn van daar. Dus: ga weg. Dank u, nog een prettige dag.
Dit is hier. En daar is daar. Daar moet daar blijven. Daar kan nooit hier worden. Daar blijft daar. En hier blijft hier. Hier blijft alles zoals het is. Wij zijn van hier. En jullie, jullie zijn van daar. Dus: ga weg. Dank u, nog een prettige dag.
Heb je ook het gevoel dat alles altijd maar doorraast in turbo-tempo? Opstaan, aankleden, ontbijten, naar school gaan, hobby’s, slapen en alles weer opnieuw.
Maar wat als we die gewoontes helemaal door elkaar schudden? Wat als je alleen nog ondersteboven kan wandelen? In de lucht kan vallen? Armen benen worden en schoenen perfect passen op je hoofd?
In zijn (voorlopig) eeuwige zoektocht naar het vinden van het Verhaal der Verhalen, attaqueert oerverteller Thomas Dudkiewicz zijn never ending story in zijn nieuwe solo The Last Chapters. Een existentiële, immersieve ervaring waarin een verhalenverteller in het hoofd duikt van de comateuze acteur ‘Thomas’, om hem in een laatste wanhoopspoging weer bij bewustzijn te brengen. De storyteller sleurt Thomas mee in een persoonlijke odyssee langs de rafelranden van de verbeelding en het Zelf. In het onderbewuste heerst chaos, in het verhalende huist orde.
Twee figuren stellen elkaar vragen over de vele soorten pijn en onzekerheid die je in het leven kunt ervaren. Zijn we getuige van een artistiek nagesprek? Een interview? Een therapiesessie?
Twee figuren stellen elkaar vragen over de vele soorten pijn en onzekerheid die je in het leven kunt ervaren. Zijn we getuige van een artistiek nagesprek? Een interview? Een therapiesessie?
Na zijn jeugd reisde David Labi de halve wereld rond, op zoek naar avontuur en goedkope
kicks. Vandaag is hij nuchter en staat hij voor de grootste uitdaging van zijn leven: een kind,
Mira Bryssinck verkent met het intieme Iemands zus de impact van een beperking op het gezinsleven. Aan de hand van interviews met mensen met een beperking en hun siblings, intieme gesprekken met familieleden, knipsels uit oude plakboeken en sprekend documentairemateriaal onderzoekt Bryssinck de grijze zones tussen zorg krijgen en zorg dragen en hoe dit relaties vormgeeft.
In Big Deal fileert SKaGeN onze tijd en schetst het collectief een nietsontziend portret van wie we zijn geworden, een kwarteeuw ver in het nieuwe millennium.
In Big Deal fileert SKaGeN onze tijd en schetst het collectief een nietsontziend portret van wie we zijn geworden, een kwarteeuw ver in het nieuwe millennium.
In Big Deal fileert SKaGeN onze tijd en schetst het collectief een nietsontziend portret van wie we zijn geworden, een kwarteeuw ver in het nieuwe millennium.
Traum is de tweede voorstelling van Roeshoofd, het gezelschap rond Simon De Vos en Lukas Bulteel. Voor deze nieuwe creatie laten ze zich inspireren door de cult graphic novel Maus van Art Spiegelman.