In samenwerking met Antwerp Queer Arts Festival presenteert De Cinema het videoprogramma Meet Us Where We’re At van het New Yorkse Visual AIDS: zes korte films die de ervaringen van drugsgebruikers en harm reduction-praktijken belicht, in relatie tot de aanhoudende hiv-crisis.
Video’s van kunstenaars uit Puerto Rico, Brazilië, Nigeria, Duitsland en Vietnam laten zien hoe complex drugsgebruik is. Meet Us Where We’re At toont niet alleen op hoeveel verschillende plekken er tegenwoordig aan schadebeperking wordt gedaan, maar ook dat er een bredere verandering gaande is: drugsgebruikers worden eindelijk gezien als waardige actoren binnen hun eigen verhaal. Het programma wil hen zonder oordeel portreteren en onderstreept de geneugten, de risico’s, maar ook de zorg en community die gepaard gaan met drugs.
Schadebeperking staat al lang centraal in de aidsbeweging. Dit programma versterkt de stem van drugsgebruikers als verhalenvertellers, ook binnen de globale aanpak van hiv.
Het kortfilmprogramma gaat wereldwijd in première op Wereld Aids Dag 2025 en kadert binnen het programma Artists Against Stigma, een samenwerking tussen Antwerp Queer Arts Festival, Toneelhuis, en De Cinema. De vertoning wordt ingeleid door AQAF (± 10').
REALCE (HIGHLIGHT) (Camilo Tapia Flores, CL/BR, 2025)
De documentaire REALCE volgt de hiv-positieve vrienden DJ Deseo en pornoacteur Fernando Brutto tijdens een van hun optredens op het carnaval van Rio de Janeiro. Het duo trekt er door de straten en deelt hun gedachten over vriendschap en hun relatie met seks en drugsgebruik binnen hun gemeenschap.
GHOST IN THE PARK (Camila Flores-Fernández, PE/DE, 2025)
GHOST IN THE PARK volgt de verhalen van de community van Görlitzer Park, een wijk in Berlijn die bekend staat om openbaar drugsgebruik en -handel. De focus ligt op ‘drugsconsumptiebussen’ die veiliger gebruik promoten en HIV-overdracht onder drugsgebruikers willen terugdringen.
THE SISTER’S JOURNEY (Hoàng Thái Anh, VN, 2025)
Deze documentaire belicht het leven van een Vietnamse transgender vrouw die drugs gebruikt. De film gaat dieper in op haar worstelingen en angst voor stigma, en de cruciale rol van de beschikbare schadebeperkende diensten en gezondheidszorg.
VOICES OF RESILIENCE (Kenneth Idongesit Usoro, NG, 2025)
VOICES OF RESILIENCE volgt het leven van queer personen en drugsgebruikers met hiv in Nigeria. Aan de hand van persoonlijke interviews toont de film hun zoektocht naar informele diensten voor schadebeperking.
¿POR QUÉ TANTO DOLOR? (WHY SO MUCH PAIN?) (José Luis Cortés, PR, 2025)
In plaats van “Waarom zoveel meth in de homogemeenschap?” vraagt Cortés’ experimentele film, “Waarom zoveel pijn?” Zijn film gaat in op de emotionele en sociale wonden die verslaving en risicovol gedrag aanwakkeren.
CHEMPASSION (Gustavo Vinagre and Vinicius Couto, BR/PT, 2025)
In deze magisch-realistische film haalt een homoseksuele man herinneringen op aan zijn orgieën en chemsex en denkt hij over wat de toekomst voor hem en zijn naaste relaties in petto heeft.
ENG
In collaboration with Antwerp Queer Arts Festival, De Cinema presents Visual AIDS’s video programme Meet Us Where We’re At: six short films that forefront the experiences of drug users and harm reduction practices as they intersect with the ongoing HIV crisis.
Videos by artists from Puerto Rico, Brazil, Nigeria, Germany, and Vietnam explore a range of spaces, revealing the complexity of drug use. Meet Us Where We’re At speaks not only to the variety of physical locations where contemporary harm reduction is practiced, but also to a broader shift: centering drug users as authors of their own experiences. Rooted in the philosophy of meeting people at their personal reality without judgment, the programme affirms the full context of drug use—its pleasures, its risks, and its role in how people survive, care, and connect.
Harm reduction has long been central to the AIDS movement through practices like needle exchange and safe injection sites, and people who use drugs have been affected by HIV since the earliest days of the epidemic. This programme brings their perspectives to the forefront, amplifying the voices of drug users as storytellers, cultural producers, and essential participants in the global response to HIV.
The hour-long video programme will premiere on World AIDS Day 2025 and is part of the Artists Against Stigma programme, a collaboration between Antwerp Queer Arts Festival, Toneelhuis, and De Cinema. The screening will be introduced by AQAF (± 10').
REALCE (HIGHLIGHT) (Camilo Tapia Flores, CL/BR, 2025)
REALCE is a documentary short following two HIV-positive friends, DJ Deseo and porn actor Fernando Brutto, during one of their performances at Rio de Janeiro’s Carnival. The duo moves through the streets of Rio and Carnival “blocos,” sharing their reflections on friendship, undetectability, their relationship with sex, and drug use within their own community.
GHOST IN THE PARK (Camila Flores-Fernández, PE/DE, 2025)
GHOST IN THE PARK traces the narratives of the community of Görlitzer Park, an area in Berlin known for public drug use and trade. Highlighting “drug consumption buses” that promote safer use and aim to reduce HIV transmission among drug users, the space of the bus is taken as an axis through which the experiences and feelings of the community around the park are amplified.
THE SISTER’S JOURNEY (Hoàng Thái Anh, VN, 2025)
Through a documentary style, THE SISTER’S JOURNEY explores the daily life of a transgender woman in Vietnam who uses drugs. The film delves into her fear of stigma, the struggles she faces, and the vital role of harm reduction services and healthcare available to her.
VOICES OF RESILIENCE (Kenneth Idongesit Usoro, NG, 2025)
VOICES OF RESILIENCE follows the lives of queer individuals and drug users living with HIV in Nigeria. Through personal interviews and experimental visual storytelling, the film shows the protagonists’ worlds as they seek out underground harm reduction services.
¿POR QUÉ TANTO DOLOR? (WHY SO MUCH PAIN?) (José Luis Cortés, PR, 2025)
Instead of asking, “Why so much meth in the gay community?,” Cortés’s experimental film provokes the deeper question, “Why so much pain?” The film delves into the emotional and social wounds that fuel addiction and risk-taking behaviours.
CHEMPASSION (Gustavo Vinagre and Vinicius Couto, BR/PT, 2025)
In the magical realist film, CHEMPASSION, a gay man reminisces about his orgy days and chem sex, contamplating what the future holds for himself and his close relationships.
Een koor dat niet komt opdagen, een theatertechnieker, een fietsverkoper …
Vandaag is dé dag. Het Drongense jubilatakoor komt eindelijk optreden! Het publiek zit klaar en heeft er zin in. Maar dan: stilte. Geen stemvork te horen. Geen spoor van het koor. De theatertechnieker probeert de show te stelen, maar zijn walkietalkie blaft hem steeds weer de coulissen in.
Een fietsverkoper op zoek naar een publiek rolt het podium op. Ze is perfect voorbereid: de foldertjes geplastificeerd, glimlach geoefend, bel gepoetst en verkooptekst ingestudeerd. Met zo een groot publiek moet ze vandaag toch zeker haar fiets verkocht krijgen?
Wat volgt, is een heerlijke, chaotische dans van miscommunicatie en onhandigheden, waarin twee totaal verschillende personages elkaar ontdekken en de fiets een centrale rol krijgt. Het stuur leeft z’n eigen leven, de trappers weigeren dienst en het lijkt wel alsof de fiets liever speelt dan rijdt.
‘Organiek Mechaniek’ is een bijna woordeloze slapstickvoorstelling vol acrobatie, muziek, circusfietsen en vriendschap in wording. Wat begint als pure chaos, groeit uit tot een wonderlijke ontmoeting waar mechaniek plots muziek wordt, en alles wat vast zat, eindelijk begint te bewegen.
Kom kijken… en zie hoe alles misloopt – en toch goedkomt.
Tijdens haar studies in Zweden (DOCH, School of Dance and Circus) werkte Jakobe Geens o.a. voor en met Cirkus Cirkör en Clowns Without Borders Sweden. Terug in België werkte ze mee aan de voorstellingen ‘Manneke Cirk’ van Les Argonautes, ‘Click’ en ’SSSTT!!’ van Sprookjes enzo, ‘RAKANYAK’ van Compagnie Charlie en ’Softies’ van Hanna Mampuys/fABULEUS. Met haar eigen voorstellingen ‘Distort the body’ en ‘Bare body’ heeft ze haar eigen gezelschap op de kaart gezet.
Josse De Broeck maakt deel uit van acrobatencollectief Familiar Faces waarmee hij de zaalvoorstelling ‘Surface’ maakte. Hij werkte mee aan de creatie van o.a. ‘SCREWS’ (Alexander Vantournhout), ‘MUUR’ (Floor Van Leeuwen) en ‘Carrying my father’ (THERE THERE Company). Met Jef Callebaut creëerde hij de voorstelling ‘ob-joie’ (8+).
Axel Guérin speelde onder andere mee in ‘Pirates of the Carabina’ (FLOWN (UK)), ‘famili trees’ (Janni Van Goor & KOPERGIETER) en ‘PLOCK!’ (Grensgeval). Sinds zijn afstuderen aan AcaPA (Academy for Circus and Performance Art) heeft Axel vijf producties gecocreëerd en speelde hij bij not standing (Alexander Vantournhout) in ‘Red Haired Men’, ‘SCREWS’, ‘Through the Grapevine’ en ‘Foreshadow’.
In 2018 won de Rotterdamse architect Enzo Valerio een ontwerpwedstrijd voor een multifunctioneel paviljoen in het Pinetum Blijdenstein. De langverwachte bouw van een nieuw paviljoen in deze botanische tuin van Hilversum ontvouwt zich op het ritme van de natuur. Met af en toe de hulp van de tuinman en onder de oplettende blikken van buurtbewoners trekken de architecten een overall en werkschoenen aan en nemen zij de rol van bouwers op zich. Gedurende een jaar volgt hun werk het ongedwongen tempo van het dagelijkse leven in de tuin.
Regisseur Juan Benavides volgde het proces tijdens vijftien bezoeken over vier seizoenen. AT THE GARDEN'S PACE is een meeslepende, observerende documentaire die het bouwproces transformeert tot een meditatieve ervaring. Met technieken uit de slow cinema – lange takes, brede kaders, statische frames en een originele soundtrack – ontvouwt de film zich als een naadloze sequentie en nodigt de kijker uit het paviljoen te beleven alsof men een lange wandeling door de tuin maakt.
In tijden van ecologische en maatschappelijke transitie is publieke ruimte nooit neutraal. De tentoonstelling Tamed Nature, vanaf 17 september te zien in het Vlaams Architectuurinstituut, onderzoekt hoe groene stedelijke ruimtes dragers van macht, geschiedenis en sociale spanningen zijn. Door de lens van de stad Antwerpen wordt de gelaagde geschiedenis van stedelijk groen verkend.
ENG The film is in Dutch/English with English subtitles
In 2018, Rotterdam-based architect Enzo Valerio won a design competition for a multifunctional pavilion in the Pinetum Blijdenstein. The long-awaited construction of this new pavilion in the Hilversum botanical garden unfolds in the rhythm of nature. With occasional help from the gardener and under the watchful eyes of local residents, the architects put on overalls and work boots, taking on the role of builders themselves. For a year, their work follows the unhurried pace of daily life in the garden.
Director Juan Benavides documented the process over fifteen visits across four seasons. AT THE GARDEN'S PACE is an immersive, observational documentary that transforms the construction process into a meditative experience. Using slow cinema techniques—long takes, wide frames, static shots, and an original soundtrack—the film unfolds as a seamless sequence, inviting the viewer to experience the pavilion as if taking a long walk through the garden.
In times of ecological and societal transition, public space is never neutral. The exhibition Tamed Nature, on view from 17 September at the Flanders Architecture Institute, explores how green urban spaces carry power, history, and social tensions. Through the lens of the city of Antwerp, it examines the layered history of urban greenery.
In het najaar werken we opnieuw samen met de geëngageerde filmclub Movie Matters, waarbij maatschappelijk relevante thema's worden aangekaart en besproken met een gastspreker en het publiek.
We sluiten 2025 af met THE OLD OAK van Ken Loach, waarmee de tweevoudige Gouden Palm winnaar terugkeerde naar Cannes. Na SORRY, WE MISSED YOU werkte Loach voor deze film opnieuw samen met actrice Debbie Honeywood. In een dorp dat ooit welvarend was, dreigt de laatst overgebleven pub The Old Oak te moeten sluiten. De onaangekondigde komst van Syrische vluchtelingen in het dorp brengt onrust, maar biedt ook nieuwe kansen.
Na de film gaat Movie Matters in gesprek met twee leden van de Antwerpse 'Dutch Speaking Club' over taal en het belang van ontmoetingen in het integratieproces van migranten en expats.
Wat gebeurt er als jij of iemand die je kent heel ziek is? Soms voelt het alsof je meegezogen wordt in dat verhaal. En soms speel je het zelf, om te begrijpen wat er is gebeurd.
In Derwazeens volgen we twee vrienden die met verbeeldingskracht een nieuwe wereld laten ontstaan. Uit alledaagse materialen groeit een rijk vol wonderen, waar je kan vliegen, waar alles even mag en waar verdriet een andere vorm krijgt.
Samen nemen ze het publiek mee op een reis door een fantasielandschap dat troost biedt, luchtig en licht is, maar ook ruimte geeft aan rouw en herinnering.
Een beeldende, muzikale voorstelling over vriendschap, verlies en de kracht van het spel.
Als ik koning was
dan was ik koning van de dag
en ik wisselde jou af
ik huppelde, jij lag in bed
en samen
vleugelden we rond
– liedfragment uit de voorstelling
Wat gebeurt er als jij of iemand die je kent heel ziek is? Soms voelt het alsof je meegezogen wordt in dat verhaal. En soms speel je het zelf, om te begrijpen wat er is gebeurd.
In Derwazeens volgen we twee vrienden die met verbeeldingskracht een nieuwe wereld laten ontstaan. Uit alledaagse materialen groeit een rijk vol wonderen, waar je kan vliegen, waar alles even mag en waar verdriet een andere vorm krijgt.
Samen nemen ze het publiek mee op een reis door een fantasielandschap dat troost biedt, luchtig en licht is, maar ook ruimte geeft aan rouw en herinnering.
Een beeldende, muzikale voorstelling over vriendschap, verlies en de kracht van het spel.
Als ik koning was
dan was ik koning van de dag
en ik wisselde jou af
ik huppelde, jij lag in bed
en samen
vleugelden we rond
– liedfragment uit de voorstelling
Yamina Takkatz is van Algerijnse afkomst. Als jonge vrouw verhuisde ze van Frankrijk naar België, leerde Nederlands, viel voor het theater en bleef. Ze werd moeder van Lounja, een wolk van een meisje, dat inmiddels groot is en net als haar moeder actrice werd. Samen staan ze op scène, als moeder en dochter.
Elk blikken ze terug op hun kindertijd. Ieder getuigen ze van wat familie was en is en kan zijn. Beiden staan ze stil bij wat hen anders maakt en hen verbindt. Samen vieren ze het leven.
Met poëtische beelden en filmpjes uit de oude doos, met muziek, dans én humor brengen Yamina en Lounja de relatie tussen moeder en dochter tot leven. Een relatie die even complex als helend is, even conflictueus als liefdevol, even hard als zacht.
LOULOU (alles of niks) brengt na het succesvolle Zohra’s Feestje een positieve boodschap voor de nieuwe generatie en biedt een frisse blik op thema’s die amper aan bod komen in het jeugdtheater: migratie, identiteit en de erfenis van familie.
Yamina Takkatz is van Algerijnse afkomst. Als jonge vrouw verhuisde ze van Frankrijk naar België, leerde Nederlands, viel voor het theater en bleef. Ze werd moeder van Lounja, een wolk van een meisje, dat inmiddels groot is en net als haar moeder actrice werd. Samen staan ze op scène, als moeder en dochter.
Elk blikken ze terug op hun kindertijd. Ieder getuigen ze van wat familie was en is en kan zijn. Beiden staan ze stil bij wat hen anders maakt en hen verbindt. Samen vieren ze het leven.
Met poëtische beelden en filmpjes uit de oude doos, met muziek, dans én humor brengen Yamina en Lounja de relatie tussen moeder en dochter tot leven. Een relatie die even complex als helend is, even conflictueus als liefdevol, even hard als zacht.
LOULOU (alles of niks) brengt na het succesvolle Zohra’s Feestje een positieve boodschap voor de nieuwe generatie en biedt een frisse blik op thema’s die amper aan bod komen in het jeugdtheater: migratie, identiteit en de erfenis van familie.
In THE SEED OF THE SACRED FIG mengt Mohammad Rasoulof fictie met authentieke beelden van de protesten van 2022–2023 in Iran, die met geweld werden onderdrukt door de autoriteiten. Het resultaat is een intens familiedrama over wantrouwen, paranoia en de angst om te spreken in een repressieve staat. De film volgt Iman, die promotie maakt en onderzoeksrechter wordt bij de revolutionaire rechtbank in Teheran. Zijn nieuwe positie legt hem, zijn vrouw en hun drie dochters onder een vergrootglas, terwijl politieke protesten en onderdrukking het land in beroering brengen.
Maar ook achter de schermen was het filmen zelf een daad van verzet. De Iraanse autoriteiten probeerden de productie te stoppen, arresteerden betrokkenen en verboden de film te vertonen. Rasoulof werd zelfs beschuldigd van filmen zonder vergunning en het tonen van vrouwen zonder hoofddoek, een ‘misdaad tegen de staatsveiligheid’. Hij werd veroordeeld tot acht jaar gevangenisstraf en geseling, maar wist te vluchten en stond enkele weken later op de rode loper van Cannes, waar zijn film de Speciale Juryprijs won.
Naar aanleiding van de video-installatie Resolución. Over levenskeuzes in de Spaanse cinema in MoMu, presenteren De Cinema en Europalia een gelijknamige filmreeks met zeven markante films uit Spanje, het gastland van Europalia 2025. Elke film draait rond één kleur. Elke kleur vertelt iets over vrouw-zijn en over de tijd waarin de film ontstond. De regenboog straalt als symbool van seksuele vrijheid en diversiteit. Het representeert inclusiviteit, hoop en een viering van alle facetten van menselijke identiteit.
Een documentaire waarin zes transgender personen in hun eigen woorden vertellen hoe hun leven verliep in het Spanje van de jaren tachtig. Zes échte mensen: Lorenzo, René, José Antonio, Paco, Juan en José, die vertelden hoe en waarom ze Lorena, Renée, Nacha, Eva, Tamara en Jossete werden.
DRESSED IN BLUE is een rauwe, eerlijke documentaire en een onmisbaar document in de strijd voor LGBTIQ-rechten in Spanje. De film werd gemaakt enkele jaren na de dood van Franco, en legt een tijd van openheid en veranderingsdrang vast. Het was een van de eerste Spaanse films die ruimte creëerde voor reflectie over seksuele en genderdiversiteit. Deze recent gerestaureerde documentaire combineert openhartige getuigenissen, dramatische heropvoeringen en observaties van het dagelijkse leven – op een manier die tot dan toe ongezien was binnen het genre. Enkel Vicente Aranda’s speelfilm CAMBIO DE SEXO (1977), onderdeel van de video-installatie Resolución: Over levenskeuzes in de Spaanse cinema in het MoMu, sneed het thema eerder zo expliciet aan.
De film zal worden ingeleid door de curatoren.
ENG The film is in Spanish with English subtitles
A documentary in which six transgender people tell in their own words what their lives were like in Spain during the eighties. They are six real characters: Lorenzo, René, José Antonio, Paco, Juan, and José, and how and why they became Lorena, Renée, Nacha, Eva, Tamara, and Jossete, respectively.
A raw and truthful documentary and an essential document for the fight for LGBTIQ rights in Spain. Filmed just a few years after Franco’s death, DRESSED IN BLUE reflected a moment of openness and desire for change in Spain and opened space for reflection on sexual and gender diversity in Spanish society. Recently restored, the film combines testimonies, dramatic reenactments, and observational following of the characters as had never been done before in the genre. Only one fiction film, CAMBIO DE SEXO (1977) by Vicente Aranda, present in the video installation Resolución. On lifetime decisions in Spanish Cinema at MoMu, had addressed the subject so openly.
The film will be introduced by the curators.
ESP La película está en Español con subtítulos en Inglés
Documental en el que seis transexuales relatan en primera persona cómo son sus vidas en la España de los ochenta. Son seis personajes reales: Lorenzo, René, José Antonio, Paco, Juan y José, y de cómo y por qué se convirtieron en Lorena, Renée, Nacha, Eva, Tamara y Jossete, respectivamente.
Crudo documental y veraz documento esencial para la lucha de los derechos LGBTIQ en España. Filmada pocos años después de la muerte de Franco, VESTIDA DE AZUL reflejaba un momento de apertura y ganas de cambio en España y abrió un espacio para la reflexión sobre la diversidad sexual y de género en la sociedad española. Recientemente restaurada, la película combina testimonios, recreaciones dramáticas y seguimiento observacional a los personajes como nunca se había dado en el género hasta el momento. Solo una película de ficción, CAMBIO DE SEXO (1977), de Vicente Aranda, y presente en la videoinstalación ‘Resolución. On lifetime decisions in Spanish Cinema’ del MoMu, había tratado tan abiertamente el tema.
Een filosofische happening met live muziek, een avant-première, talks, performances & whiskey
weerwoord
FILM-OUD
archief
Knetterende Geesten
Een filosofische happening met film, talks, performances, whisky tasting waar collectieve reflectie over de autonome denker in onze huidige maatschappij centraal staat. Het vertrekpunt is Searching for Ludo, de nieuwe film van Jan Beddegenoodts, over filosoof, activist en vrijdenker Ludo Abicht. In een tijd waarin algoritmes onze aandacht sturen en passief scrollen het denken verdringt, nodigt Knetterende Geesten uit tot verzet, twijfel en gesprek – de rode draad in het leven van Ludo Abicht.
Searching for Ludo
Een intiem portret van Ludo Abicht (°1936, Oostende): filosoof, publicist, dichter, activist, en volgens sommigen de laatste intellectueel van Vlaanderen. Filmmaker Jan Beddegenoodts (°1988, Antwerpen) volgt Ludo al jaren, en laat zien hoe twijfelen, afwijken en zelfstandig denken de rode draad vormen in het leven van de langst lesgevende professor van België. Hij krijgt stempels als ‘jezuiët’, ‘communist’, ‘anarchist’. Maar wie is Ludo Abicht nu echt? De avant-première van de film vindt plaats tijdens Knetterende Geesten. Jan Beddegenoodts is filmmaker en zelfverklaarde burgemeester van Cameltown, zijn fictieve stad van waaruit hij films en multidisciplinaire happenings maakt. Thema’s zoals underground cultuur, burgerlijk verzet, oorlog en artistieke vrijheid vormen de kern van zijn werk.
Programma
Sessie 1:
13u30 Deuren open & live muziek
14u Introductie + screening 1 Searching for Ludo
15u Q&A + doorlopend een filosofische happening met live muziek, talks, performances, whiskey, Radio Ludo... to be announced!
Sessie 2:
15u00 Deuren open & live muziek
15u30 Introductie + screening 2 Searching for Ludo
16u30 Q&A + doorlopend een filosofische happening met live muziek, talks, performances, whiskey, Radio Ludo... to be announced!
Sessie 3:
16u30 Deuren open & live muziek
17u Introductie + screening 3 Searching for Ludo
Een filosofische happening met live muziek, een avant-première, talks, performances & whiskey
weerwoord
FILM-OUD
archief
Knetterende Geesten
Een filosofische happening met film, talks, performances, whisky tasting waar collectieve reflectie over de autonome denker in onze huidige maatschappij centraal staat. Het vertrekpunt is Searching for Ludo, de nieuwe film van Jan Beddegenoodts, over filosoof, activist en vrijdenker Ludo Abicht. In een tijd waarin algoritmes onze aandacht sturen en passief scrollen het denken verdringt, nodigt Knetterende Geesten uit tot verzet, twijfel en gesprek – de rode draad in het leven van Ludo Abicht.
Searching for Ludo
Een intiem portret van Ludo Abicht (°1936, Oostende): filosoof, publicist, dichter, activist, en volgens sommigen de laatste intellectueel van Vlaanderen. Filmmaker Jan Beddegenoodts (°1988, Antwerpen) volgt Ludo al jaren, en laat zien hoe twijfelen, afwijken en zelfstandig denken de rode draad vormen in het leven van de langst lesgevende professor van België. Hij krijgt stempels als ‘jezuiët’, ‘communist’, ‘anarchist’. Maar wie is Ludo Abicht nu echt? De avant-première van de film vindt plaats tijdens Knetterende Geesten. Jan Beddegenoodts is filmmaker en zelfverklaarde burgemeester van Cameltown, zijn fictieve stad van waaruit hij films en multidisciplinaire happenings maakt. Thema’s zoals underground cultuur, burgerlijk verzet, oorlog en artistieke vrijheid vormen de kern van zijn werk.
Programma
Sessie 1:
13u30 Deuren open & live muziek
14u Introductie + screening 1 Searching for Ludo
15u Q&A + doorlopend een filosofische happening met live muziek, talks, performances, whiskey, Radio Ludo... to be announced!
Sessie 2:
15u00 Deuren open & live muziek
15u30 Introductie + screening 2 Searching for Ludo
16u30 Q&A + doorlopend een filosofische happening met live muziek, talks, performances, whiskey, Radio Ludo... to be announced!
Sessie 3:
16u30 Deuren open & live muziek
17u Introductie + screening 3 Searching for Ludo
Yamina Takkatz is van Algerijnse afkomst. Als jonge vrouw verhuisde ze van Frankrijk naar België, leerde Nederlands, viel voor het theater en bleef. Ze werd moeder van Lounja, een wolk van een meisje, dat inmiddels groot is en net als haar moeder actrice werd. Samen staan ze op scène, als moeder en dochter.
Elk blikken ze terug op hun kindertijd. Ieder getuigen ze van wat familie was en is en kan zijn. Beiden staan ze stil bij wat hen anders maakt en hen verbindt. Samen vieren ze het leven.
Met poëtische beelden en filmpjes uit de oude doos, met muziek, dans én humor brengen Yamina en Lounja de relatie tussen moeder en dochter tot leven. Een relatie die even complex als helend is, even conflictueus als liefdevol, even hard als zacht.
LOULOU (alles of niks) brengt na het succesvolle Zohra’s Feestje een positieve boodschap voor de nieuwe generatie en biedt een frisse blik op thema’s die amper aan bod komen in het jeugdtheater: migratie, identiteit en de erfenis van familie.
Een filosofische happening met live muziek, een avant-première, talks, performances & whiskey
weerwoord
FILM-OUD
archief
Knetterende Geesten
Een filosofische happening met film, talks, performances, whisky tasting waar collectieve reflectie over de autonome denker in onze huidige maatschappij centraal staat. Het vertrekpunt is Searching for Ludo, de nieuwe film van Jan Beddegenoodts, over filosoof, activist en vrijdenker Ludo Abicht. In een tijd waarin algoritmes onze aandacht sturen en passief scrollen het denken verdringt, nodigt Knetterende Geesten uit tot verzet, twijfel en gesprek – de rode draad in het leven van Ludo Abicht.
Searching for Ludo
Een intiem portret van Ludo Abicht (°1936, Oostende): filosoof, publicist, dichter, activist, en volgens sommigen de laatste intellectueel van Vlaanderen. Filmmaker Jan Beddegenoodts (°1988, Antwerpen) volgt Ludo al jaren, en laat zien hoe twijfelen, afwijken en zelfstandig denken de rode draad vormen in het leven van de langst lesgevende professor van België. Hij krijgt stempels als ‘jezuiët’, ‘communist’, ‘anarchist’. Maar wie is Ludo Abicht nu echt? De avant-première van de film vindt plaats tijdens Knetterende Geesten. Jan Beddegenoodts is filmmaker en zelfverklaarde burgemeester van Cameltown, zijn fictieve stad van waaruit hij films en multidisciplinaire happenings maakt. Thema’s zoals underground cultuur, burgerlijk verzet, oorlog en artistieke vrijheid vormen de kern van zijn werk.
Programma
Sessie 1:
13u30 Deuren open & live muziek
14u Introductie + screening 1 Searching for Ludo
15u Q&A + doorlopend een filosofische happening met live muziek, talks, performances, whiskey, Radio Ludo... to be announced!
Sessie 2:
15u00 Deuren open & live muziek
15u30 Introductie + screening 2 Searching for Ludo
16u30 Q&A + doorlopend een filosofische happening met live muziek, talks, performances, whiskey, Radio Ludo... to be announced!
Sessie 3:
16u30 Deuren open & live muziek
17u Introductie + screening 3 Searching for Ludo
CARNE TRÉMULA (LIVE FLESH) speelt zich af in Madrid en volgt Victor, een jonge man die opnieuw contact zoekt met Elena. Wat begint als een gewone ontmoeting loopt uit in verwarring en botsingen die ook andere mensen raken: twee agenten, een jaloerse echtgenoot en onverwachte liefdes.
Deze tragikomedie van Pedro Almodóvar ontstond op het hoogtepunt van zijn carrière. De even ondeugende als ontroerende film laat zien hoe menselijke hartstochten botsen met het noodlot, maar ook hoe er ruimte kan zijn voor vergeving en verandering. Almodóvar eert de Spaanse filmliefde van weleer en plaatst tegelijk het Spanje van de Franco-periode tegenover het open, moderne Spanje van vandaag.
CARNE TRÉMULA is een film over de complexiteit van menselijke relaties, de mogelijkheden van genade, en het vakmanschap van Almodóvar.
We vertonen de film op 35mm, met dank aan CINEMATEK.
Deze film is onderdeel van ons retrospectief TODO SOBRE ALMODÓVAR; 18 films die samen de vele gedaanten van Pedro Almodóvars cinema zichtbaar maken.
“Een gevoelige ode aan wat ons bindt, en breekt.” Zo bejubelt Knack Focus de langverwachte nieuwe film van Joachim Trier. Voor deze opvolger van THE WORST PERSON IN THE WORLD brengt Trier een indrukwekkende cast samen, met onder anderen Stellan Skarsgård, Elle Fanning en opnieuw Renate Reinsve.
Na de dood van hun moeder worden de zussen Nora (Renate Reinsve) en Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) herenigd met hun afwezige vader Gustav (Stellan Skarsgård), ooit een gerenommeerde filmregisseur. Hij biedt theateractrice Nora een rol aan in de autibiografische film die zijn grote comeback moet worden. Wanneer Nora deze geste afwijst, ontdekt ze dat haar vader de jonge Hollywoodster Rachel Kemp (Elle Fanning) in de hoofdrol castte. Wanneer de shoot start, moeten Nora en Agnes de gebroken relatie met hun vader noodgedwongen onder ogen zien, én omgaan met een Amerikaanse ster die midden in hun complexe familieverhoudingen is beland.
De film werd niet voor niets bekroond met de Grand Prix op het afgelopen Filmfestival van Cannes. Prachtige cinematografie en acteerprestaties op topniveau zorgden ervoor dat Vogue de film kroonde tot ‘The Best Film Of The Year.’
SENTIMENTAL VALUE is genomineerd voor de LUX Audience Award. Stem via deze link en misschien win je wel een reis naar Brussel om op 14 april 2026 de uitreikingsceremonie bij te wonen en de regisseurs en filmploegen van de genomineerde films te ontmoeten!
Yamina Takkatz is van Algerijnse afkomst. Als jonge vrouw verhuisde ze van Frankrijk naar België, leerde Nederlands, viel voor het theater en bleef. Ze werd moeder van Lounja, een wolk van een meisje, dat inmiddels groot is en net als haar moeder actrice werd. Samen staan ze op scène, als moeder en dochter.
Elk blikken ze terug op hun kindertijd. Ieder getuigen ze van wat familie was en is en kan zijn. Beiden staan ze stil bij wat hen anders maakt en hen verbindt. Samen vieren ze het leven.
Met poëtische beelden en filmpjes uit de oude doos, met muziek, dans én humor brengen Yamina en Lounja de relatie tussen moeder en dochter tot leven. Een relatie die even complex als helend is, even conflictueus als liefdevol, even hard als zacht.
LOULOU (alles of niks) brengt na het succesvolle Zohra’s Feestje een positieve boodschap voor de nieuwe generatie en biedt een frisse blik op thema’s die amper aan bod komen in het jeugdtheater: migratie, identiteit en de erfenis van familie.
“I’m leaving you. Don’t make me go in there, please. If you do, I swear, one day, next week, maybe next year, I don't know, I'll go right out the window.” Met die gedachte verlaat Joanna (Meryl Streep) haar werkverslaafde en onachtzame man Ted (Dustin Hoffman), die enkel met zichzelf en zijn carrière bezig is. In haar poging om meer uit haar leven te halen, valt echter wel een onschuldig slachtoffer: hun 7-jarige zoontje Billy. Na Joanna’s vertrek, moet Ted de taken opnemen die hij daarvoor verwaarloosde. Van het huishouden tot leren om een aanwezige vader te zijn voor Billy. Net op het moment dat vader en zoon samen een zorgzame en liefdevolle routine hebben gevonden, keert Joanna terug. Ze wil Billy meenemen naar haar nieuwe leven, terwijl Ted gelooft dat Billy hem net zo hard nodig heeft als zijn moeder. Wat volgt, is een verhitte voogdijstrijd, waar beide kanten in de klappen delen.
KRAMER VS. KRAMER behandelt een thema dat in de jaren '70 nog taboe was: scheiding en voogdijschap. De film flirt met actuele onderwerpen, zoals de nood aan evenwaardig partner- en ouderschap, maar in eerste instantie kwam de vader uit het verhaal als de held en de moeder als de boeman. Gelukkig hield actrice Meryl Streep voet bij stuk en benaderde het personage van Joanna vanuit een meer empathische hoek, wat haar meteen haar eerste Oscar opleverde. Filmcriticus Roger Ebert schreef in de Chicago Sun-Times “The characters aren't just talking to each other, they're revealing things about themselves and can sometimes be seen in the act of learning about their own motives. That's what makes Kramer vs. Kramer such a touching film: We get the feeling at times that personalities are changing and decisions are being made even as we watch them.”
KRAMER VS. KRAMER maakt deel uit van het MOMMIE DEAREST-programma, waarin De Cinema peilt naar de kracht van moeders en onze perceptie van het ‘ideale’ moederschap in cinema.
ENG The film is in English with Dutch subtitles
“I’m leaving you. Don’t make me go in there, please. If you do, I swear, one day, next week, maybe next year, I don't know, I'll go right out the window.” With that realization in mind, Joanna (Meryl Streep) leaves her workaholic and neglectful husband Ted (Dustin Hoffman), who only thinks about himself and his career. However, in her attempt to get more out of her life, there is one innocent victim: their 7-year-old son Billy. After Joanna’s departure, Ted has to take on the responsibilities he neglected before. From doing the housework to learning how to be a present father for Billy. Right when father and son have found a loving routine together, Joanna returns. She wants to take Billy to her new life, while Ted believes Billy needs him as much as he needs his mother. What follows, is a heated custody battle, where both sides share in the hits.
KRAMER VS. KRAMER touches on a theme that was still taboo in the 70s: divorce and custody. The movie flirts with hot topics, such as the need for equal partnership and parenthood, but in the first draft the father was painted the hero and the mother became the bad guy. Luckily, actress Meryl Streep stood her ground and approached the character of Joanna from a more empathetic angle, which earned her her first Academy Award. Film critic Roger Ebert wrote in the Chicago Sun-Times: “The characters aren't just talking to each other, they're revealing things about themselves and can sometimes be seen in the act of learning about their own motives. That's what makes Kramer vs. Kramer such a touching film: We get the feeling at times that personalities are changing and decisions are being made even as we watch them.”
KRAMER VS. KRAMER is part of the MOMMIE DEAREST-series, where De Cinema explores the power of mothers and our perception of the ‘ideal’ motherhood in cinema.
“Een gevoelige ode aan wat ons bindt, en breekt.” Zo bejubelt Knack Focus de langverwachte nieuwe film van Joachim Trier. Voor deze opvolger van THE WORST PERSON IN THE WORLD brengt Trier een indrukwekkende cast samen, met onder anderen Stellan Skarsgård, Elle Fanning en opnieuw Renate Reinsve.
Na de dood van hun moeder worden de zussen Nora (Renate Reinsve) en Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) herenigd met hun afwezige vader Gustav (Stellan Skarsgård), ooit een gerenommeerde filmregisseur. Hij biedt theateractrice Nora een rol aan in de autibiografische film die zijn grote comeback moet worden. Wanneer Nora deze geste afwijst, ontdekt ze dat haar vader de jonge Hollywoodster Rachel Kemp (Elle Fanning) in de hoofdrol castte. Wanneer de shoot start, moeten Nora en Agnes de gebroken relatie met hun vader noodgedwongen onder ogen zien, én omgaan met een Amerikaanse ster die midden in hun complexe familieverhoudingen is beland.
De film werd niet voor niets bekroond met de Grand Prix op het afgelopen Filmfestival van Cannes. Prachtige cinematografie en acteerprestaties op topniveau zorgden ervoor dat Vogue de film kroonde tot ‘The Best Film Of The Year.’
SENTIMENTAL VALUE is genomineerd voor de LUX Audience Award. Stem via deze link en misschien win je wel een reis naar Brussel om op 14 april 2026 de uitreikingsceremonie bij te wonen en de regisseurs en filmploegen van de genomineerde films te ontmoeten!
Na Sketch 1 en Sketch 2 is er de langverwachte Sketch 5, oftewel: Man koopt kunst.
Bert Haelvoet en Roy Aernouts van Bert of Roy speelden voor het eerst samen op de vroegere Studio Herman Teirlinck in 1998. Zo’n 25 jaar later doen ze dat nog steeds en zetten ze zich op die manier almaar meer in het rijtje van iconische duo’s zoals Gaston en Leo, Laurel en Hardy, Messi of Ronaldo… Bert of Roy. Opnieuw wordt Bert of Roy vakkundig bijgestaan door coach Herwig Ilegems, die menig voorstel tot transfer afwees en bijtekende voor onbepaalde duur.
“Er valt zo weinig te lachen in deze wereld dat het de artiest zijn plicht is humor zeer ernstig te nemen.” Herwig Ilegems
In hun geheel eigen absurdistische universum, dat het midden houdt tussen comedy en theater, blijven de twee op zoek gaan naar de ultieme sketch. Verwacht je aan een hilarisch verbaal steekspel waarin het steeds onduidelijker wordt wie nu precies wie probeert op te lichten. Als dan ook nog eens Bert zijn criminele broer, net uit de bajes, in aantocht blijkt, lijkt het hek helemaal van de dam.
"In het absurde universum van Bert of Roy biedt alleen het virtuoze taalgevoel van het duo enige houvast. Wat ze ook zeggen, taalkundig en inhoudelijk klopt de (inderdaad) ‘souvereine’ tekst als een bus, in al zijn irreële logica. Het is meta-theater op zijn best." ★★★★, De Standaard
“Bert of Roy is geen theater, geen comedy maar iets heel eigens daartussen dat drijft op de energie van tegenstellingen: realiteit of absurdisme, poëzie of woordenspielerei, filosofische levensles of hilarische uiteenzetting.“ De Morgen.
“Hier staat een komisch duo met een heerlijk taalgevoel, even goed in staat tot filosofische hoogstandjes als lachwekkende non-discussies.” De Standaard
Meer dan veertig jaar na hun legendarische mockumentary THIS IS SPINAL TAP maken David St. Hubbins, Nigel Tufnel en Derek Smalls zich op voor een reünieconcert. Regisseur Marty DiBergi (Rob Reiner) volgt hen opnieuw, van kleine alledaagse absurditeiten tot de voorbereidingen voor één laatste optreden.
De film brengt iconische personages en running gags uit de eighties terug — van vervloekte drummers tot een herwerkte “Stonehenge” — maar plaatst ze in een nieuwe context. De lange wilde haren van deze rockers zijn immers grijs geworden. Met gastoptredens van echte rocklegendes en subtiele knipogen naar het origineel is dit een luchtige maar ook melancholieke terugkeer.
Wat begon als satire op de rockscene is intussen zelf een deel van de muziekgeschiedenis geworden. SPINAL TAP II zet de versterker opnieuw op elf en viert dat erfgoed met zelfspot en nostalgie, en toont hoe een parodieband uitgroeide tot een cultfenomeen dat zich moeiteloos naast de echte iconen nestelt.
ENG The film is in English with English subtitles
More than forty years after their legendary mockumentary THIS IS SPINAL TAP, David St. Hubbins, Nigel Tufnel, and Derek Smalls are gearing up for a reunion concert. Director Marty DiBergi (Rob Reiner) is back to follow them once more, from everyday absurdities to the preparations for one final show.
The film revives iconic characters and running gags from the eighties — from cursed drummers to a reimagined “Stonehenge” — but places them in a new context. The once wild manes of these rockers have long since turned gray. With cameos from real rock legends and playful nods to the original, this is both a lighthearted and melancholic return.
What began as a satire of the rock scene has itself become part of music history. SPINAL TAP II turns the amp up to eleven once again, celebrating that legacy with self-mockery and nostalgia, proving how a parody band can grow into a cult phenomenon that stands shoulder to shoulder with the real icons.
Yamina Takkatz is van Algerijnse afkomst. Als jonge vrouw verhuisde ze van Frankrijk naar België, leerde Nederlands, viel voor het theater en bleef. Ze werd moeder van Lounja, een wolk van een meisje, dat inmiddels groot is en net als haar moeder actrice werd. Samen staan ze op scène, als moeder en dochter.
Elk blikken ze terug op hun kindertijd. Ieder getuigen ze van wat familie was en is en kan zijn. Beiden staan ze stil bij wat hen anders maakt en hen verbindt. Samen vieren ze het leven.
Met poëtische beelden en filmpjes uit de oude doos, met muziek, dans én humor brengen Yamina en Lounja de relatie tussen moeder en dochter tot leven. Een relatie die even complex als helend is, even conflictueus als liefdevol, even hard als zacht.
LOULOU (alles of niks) brengt na het succesvolle Zohra’s Feestje een positieve boodschap voor de nieuwe generatie en biedt een frisse blik op thema’s die amper aan bod komen in het jeugdtheater: migratie, identiteit en de erfenis van familie.
Yamina Takkatz is van Algerijnse afkomst. Als jonge vrouw verhuisde ze van Frankrijk naar België, leerde Nederlands, viel voor het theater en bleef. Ze werd moeder van Lounja, een wolk van een meisje, dat inmiddels groot is en net als haar moeder actrice werd. Samen staan ze op scène, als moeder en dochter.
Elk blikken ze terug op hun kindertijd. Ieder getuigen ze van wat familie was en is en kan zijn. Beiden staan ze stil bij wat hen anders maakt en hen verbindt. Samen vieren ze het leven.
Met poëtische beelden en filmpjes uit de oude doos, met muziek, dans én humor brengen Yamina en Lounja de relatie tussen moeder en dochter tot leven. Een relatie die even complex als helend is, even conflictueus als liefdevol, even hard als zacht.
LOULOU (alles of niks) brengt na het succesvolle Zohra’s Feestje een positieve boodschap voor de nieuwe generatie en biedt een frisse blik op thema’s die amper aan bod komen in het jeugdtheater: migratie, identiteit en de erfenis van familie.
Tennisster Guy Haines is ongelukkig getrouwd en hoopt op een snelle scheiding, maar zijn vrouw weigert. Op een treinrit ontmoet hij de psychopathische Bruno Antony, die hem onder lichte dwang een theorie uitlegt over hoe je kan wegkomen met moord. Zijn plan is simpel: twee mensen die elkaar niet kennen, vermoorden de persoon die de andere uit de weg wilt. Zonder motief en met een alibi kan de schuld nooit bij hen gelegd worden. Bruno stelt voor de vrouw van Guy uit de weg te ruimen, als hij Bruno’s vader naar de andere wereld zou helpen. Hoewel Guy de ‘deal’ weigert, voert Bruno toch zijn helft van het plan uit. Wanneer Guy zijn deel van de ‘afspraak’ niet nakomt, maakt Bruno hem het leven zuur.
Na de vertoning van 7 december volgt een nagesprek & live podcast met Fokke van der Meulen. Gasten: Alex Agnew, Vanessa Morgan en Jonas Govaerts.
ENG The film is in English with Dutch subtitles
Tennis star Guy Haines is unhappily married and wants a quick divorce, but his wife refuses. On a train ride, he meets the psychopath Bruno Antony, who forcibly explains his theory on how to get away with murder. His plan is simple: two strangers kill the person the other one wants gone. Without a motive and with an alibi, the blame can never be placed on them. Bruno suggests to Guy that he could kill his wife for him, if he kills Bruno’s father. Even though Guy refuses the ‘deal’, Bruno goes ahead and carries out his part of the plan. When Guy doesn’t fulfil his part of the ‘bargain’, Bruno tries to ruin his life.
Following the screening of 7 December, Fokke van der Meulen moderates an aftertalk (in Dutch) and a live podcast. Guests: Alex Agnew, Vanessa Morgan and Jonas Govaerts.
Na Sketch 1 en Sketch 2 is er de langverwachte Sketch 5, oftewel: Man koopt kunst.
Bert Haelvoet en Roy Aernouts van Bert of Roy speelden voor het eerst samen op de vroegere Studio Herman Teirlinck in 1998. Zo’n 25 jaar later doen ze dat nog steeds en zetten ze zich op die manier almaar meer in het rijtje van iconische duo’s zoals Gaston en Leo, Laurel en Hardy, Messi of Ronaldo… Bert of Roy. Opnieuw wordt Bert of Roy vakkundig bijgestaan door coach Herwig Ilegems, die menig voorstel tot transfer afwees en bijtekende voor onbepaalde duur.
“Er valt zo weinig te lachen in deze wereld dat het de artiest zijn plicht is humor zeer ernstig te nemen.” Herwig Ilegems
In hun geheel eigen absurdistische universum, dat het midden houdt tussen comedy en theater, blijven de twee op zoek gaan naar de ultieme sketch. Verwacht je aan een hilarisch verbaal steekspel waarin het steeds onduidelijker wordt wie nu precies wie probeert op te lichten. Als dan ook nog eens Bert zijn criminele broer, net uit de bajes, in aantocht blijkt, lijkt het hek helemaal van de dam.
"In het absurde universum van Bert of Roy biedt alleen het virtuoze taalgevoel van het duo enige houvast. Wat ze ook zeggen, taalkundig en inhoudelijk klopt de (inderdaad) ‘souvereine’ tekst als een bus, in al zijn irreële logica. Het is meta-theater op zijn best." ★★★★, De Standaard
“Bert of Roy is geen theater, geen comedy maar iets heel eigens daartussen dat drijft op de energie van tegenstellingen: realiteit of absurdisme, poëzie of woordenspielerei, filosofische levensles of hilarische uiteenzetting.“ De Morgen.
“Hier staat een komisch duo met een heerlijk taalgevoel, even goed in staat tot filosofische hoogstandjes als lachwekkende non-discussies.” De Standaard
YI YI is een meditatief portret van een middenklasse familie in Taipei terwijl hun levens subtiel veranderen over de periode van een jaar, vertrekkend van de belofte van een huwelijk en eindigend bij de finaliteit van een begrafenis. Edward Yangs uitgekiende regie weeft een mozaïek van dagelijkse momenten aan elkaar met een zeldzame emotionele precisie. De film draait rond NJ’s stille worstelingen en de zoektocht van zijn zoon Yang-Yang naar betekenis in het leven door het medium fotografie.
Warm, gelaagd en diepmenselijk, dat zijn de toetsstenen die de film handhaaft om zijn publiek te laten mediteren over opgroeien, ouder worden en de banden die ons met elkaar verbinden.
We vertonen de 4K-restauratie van de film naar aanleiding van het 25-jarige jubileum.
ENG The film is in Chinese with English subtitles
YI YI is a meditative portrait of a middle‑class family in Taipei as their lives subtly shift over the course of a year, from a wedding’s promise to the finality of a funeral. Edward Yang’s measured direction weaves a mosaic of everyday moments with rare emotional precision, centering on NJ’s quiet struggles and his son Yang‑Yang’s search for meaning through photography.
Warm, layered, and profoundly humane, the film offers a graceful meditation on growing up, growing older, and the ties that bind us.
We are showing the 4K restoration of the film to celebrate its 25th anniversary.
“There’s no place like home.” Die eenvoudige woorden krijgen pas betekenis voor Dorothy (Judy Garland) nadat een tornado haar wegrukt uit het grijze Kansas en haar doet belanden in het wonderlijke land van Oz. Op haar zoektocht naar huis krijgt ze gezelschap van drie onvergetelijke figuren – een Laffe Leeuw, een Blikkenman zonder hart en een Vogelverschrikker zonder verstand – die haar elk iets leren over wat er echt toe doet.
THE WIZARD OF OZ is een kleurrijke klassieker uit 1939 die generaties blijft betoveren, niet in het minst dankzij iconische liedjes als Over the Rainbow. Wat begon als een kinderboekadaptatie groeide uit tot een sprankelend cultureel monument: een technicolor-revolutie, een queer icoon, een film die grenzen overstijgt tussen droom en werkelijkheid, musical en sprookje, kinderlijke verwondering en volwassen verlangen.
Victor Flemings film herschreef de regels van cinema met een jonge heldin en de revolutionaire gedachte dat wat je zoekt – hart, moed, verstand – misschien altijd al in jou zat. Een tijdloze ode aan verbeelding, veerkracht en jezelf zijn.
ENG The film is in English with Dutch subtitles
“There’s no place like home.” Those simple words only truly resonate with Dorothy (Judy Garland) after a tornado sweeps her away from grey, dusty Kansas and drops her into the wondrous land of Oz. On her journey back, she is joined by three unforgettable companions – a Cowardly Lion, a Tin Man without a heart, and a Scarecrow without a brain – each teaching her something essential about what truly matters.
THE WIZARD OF OZ is a vibrant 1939 classic that continues to enchant generations, not least thanks to iconic songs like Over the Rainbow. What began as an adaptation of a beloved children’s book became a dazzling cultural landmark: a Technicolor revolution, a queer icon, a film that blurs the lines between dream and reality, musical and fairytale, childlike wonder and adult longing.
Victor Fleming’s film rewrote the rules of cinema with its young heroine, and the radical idea that heart, courage, and wisdom aren’t things you find – they’re what you’ve had inside all along. A timeless ode to imagination, resilience, and the power of being yourself.
Ricky, een charmant maar instabiel ex-patiënt, ontvoert actrice Marina in de hoop haar liefde te winnen. Wat op papier donker en obsessief klinkt, verandert in de handen van Pedro Almodóvar in een speelse en absurdistische komedie vol felle kleuren, humor en onverwachte momenten van ontroering. Terwijl Marina zich een weg baant door haar eigen gevangenschap, ontstaat een vreemd evenwicht tussen macht, verlangen en genegenheid.
Almodóvar, een van Spanjes meest iconische regisseurs, staat bekend om zijn flamboyante stijl en zijn vermogen om uitersten te combineren: romantiek en antisociaal gedrag, drama en absurditeit, kleur en emotie. In ÁTAME! toont hij zijn talent om een verhaal over obsessie en intimiteit te vertellen met zijn typische intensiteit, speelsheid en esthetische flair.
Decennia na de première blijft ÁTAME! zowel provoceren als fascineren. De film balanceert tussen humor en controverse, laat kijkers lachen en ongemakkelijk voelen tegelijk, en herinnert eraan hoe Almodóvar de conventies van romantische cinema op een ondeugende en onvergetelijke manier op zijn kop zette.
We vertonen de film op 35mm, met dank aan CINEMATEK.
Deze film is onderdeel van ons retrospectief TODO SOBRE ALMODÓVAR; 18 films die samen de vele gedaanten van Pedro Almodóvars cinema zichtbaar maken.
Na Sketch 1 en Sketch 2 is er de langverwachte Sketch 5, oftewel: Man koopt kunst.
Bert Haelvoet en Roy Aernouts van Bert of Roy speelden voor het eerst samen op de vroegere Studio Herman Teirlinck in 1998. Zo’n 25 jaar later doen ze dat nog steeds en zetten ze zich op die manier almaar meer in het rijtje van iconische duo’s zoals Gaston en Leo, Laurel en Hardy, Messi of Ronaldo… Bert of Roy. Opnieuw wordt Bert of Roy vakkundig bijgestaan door coach Herwig Ilegems, die menig voorstel tot transfer afwees en bijtekende voor onbepaalde duur.
“Er valt zo weinig te lachen in deze wereld dat het de artiest zijn plicht is humor zeer ernstig te nemen.” Herwig Ilegems
In hun geheel eigen absurdistische universum, dat het midden houdt tussen comedy en theater, blijven de twee op zoek gaan naar de ultieme sketch. Verwacht je aan een hilarisch verbaal steekspel waarin het steeds onduidelijker wordt wie nu precies wie probeert op te lichten. Als dan ook nog eens Bert zijn criminele broer, net uit de bajes, in aantocht blijkt, lijkt het hek helemaal van de dam.
"In het absurde universum van Bert of Roy biedt alleen het virtuoze taalgevoel van het duo enige houvast. Wat ze ook zeggen, taalkundig en inhoudelijk klopt de (inderdaad) ‘souvereine’ tekst als een bus, in al zijn irreële logica. Het is meta-theater op zijn best." ★★★★, De Standaard
“Bert of Roy is geen theater, geen comedy maar iets heel eigens daartussen dat drijft op de energie van tegenstellingen: realiteit of absurdisme, poëzie of woordenspielerei, filosofische levensles of hilarische uiteenzetting.“ De Morgen.
“Hier staat een komisch duo met een heerlijk taalgevoel, even goed in staat tot filosofische hoogstandjes als lachwekkende non-discussies.” De Standaard
Wat betekent het om vandaag als jonge boer te kiezen voor regeneratieve landbouw? SIX INCHES OF SOIL volgt drie Britse starters die breken met het industriële voedselsysteem. Adrienne, Ben en Anna tonen de strijd én de voldoening van landbouw die de bodem herstelt, onze gezondheid voedt en hoop biedt voor de toekomst.
De film is een toegankelijke inleiding tot agro-ecologie en bodemherstel, boeiend voor (toekomstige) boeren, CSA-deelnemers en iedereen die bewuster wil kopen bij lokale producenten. Na de vertoning volgt een nabespreking die de vertaalslag maakt naar de Vlaamse context. We gaan in gesprek met boerin Kaat van CSA-boerderij Loof en Bezen uit Wommelgem. Je komt zo meer te weten over de uitdagingen waar startende boeren bij ons mee te maken krijgen.
Van 10 november tot 10 december lopen in Vlaanderen en Nederland vertoningen over hoe voedsel anders kan. Deze avond is een samenwerking met De Landgenoten, die landbouwgrond koopt voor bioboeren en zo de bodem beschermt én de band tussen burgers en boeren versterkt.
Het onwaarschijnlijke maar waargebeurde verhaal van Douglas Street – een oplichter uit Michigan die zich uitgaf voor chirurg, advocaat en journalist – vormt de kern van CHAMELEON STREET. Met scherpe humor en bijtende luciditeit legt Wendell B. Harris Jr. de raciale en sociale maskers van het Reagan-tijdperk bloot, in een film die niets aan actualiteit heeft ingeboet.
Geschreven, geregisseerd én gespeeld door Harris zelf, is CHAMELEON STREET niet alleen een briljante karakterstudie, maar ook een daad van pure filmische eigenzinnigheid. “Chameleon Street is wat mij betreft een onbetwist meesterwerk dat als inspiratiebron zou moeten dienen voor onafhankelijke filmmakers,” schreef Richard Brody in The New Yorker. Ondanks een overwinning op Sundance in 1990 verdween de film echter grotendeels uit beeld, omdat hij te scherp en te confronterend was voor Hollywood.
“Mijn film is op veel vlakken gevaarlijk,” zei Harris tegen The Guardian, die in de jaren na CHAMELEON STREET moest toekijken hoe witte oplichtersverhalen in Hollywood ineens populair werden met THE TALENTED MR. RIPLEY en CATCH ME IF YOU CAN. Harris toont een systeem dat wit Amerika blootstelt aan exploitatie en racisme, maar het perspectief is er niet één van onderworpenheid. “De houding in de film is er een van superioriteit over een systeem. Over racisme.” Lang beschouwd als een “verloren meesterwerk van de Black American cinema”, keert deze even scherpe als ontluisterende satire nu terug naar het grote scherm – even brutaal als toen.
“Chameleon Street is wat mij betreft een onbetwist meesterwerk dat als inspiratiebron zou moeten dienen voor onafhankelijke filmmakers." Richard Brody, The New Yorker
ENG The film is in English without subtitles
The improbable but true story of Douglas Street – a con man from Michigan who posed as a surgeon, lawyer, and journalist – lies at the heart of CHAMELEON STREET. With sharp humor and biting insight, Wendell B. Harris Jr. exposes the racial and social masks of the Reagan era in a film that has lost none of its relevance.
Written, directed, and performed by Harris himself, CHAMELEON STREET is not only a brilliant character study but also a bold act of cinematic independence. “Chameleon Street is, in my view, an undisputed masterpiece that should serve as an inspiration for independent filmmakers,” wrote Richard Brody in The New Yorker. Despite winning at Sundance in 1990, the film largely disappeared, deemed too sharp and confrontational for Hollywood.
“My film is dangerous in many respects,” Harris told The Guardian, watching in the years after CHAMELEON STREET as stories of white con artists suddenly became popular in Hollywood with THE TALENTED MR. RIPLEY and CATCH ME IF YOU CAN. Harris exposes a system that leaves white America vulnerable to exploitation and racism, but the perspective is not one of subservience. “The attitude in the film is one of mastery and even superiority over a system. Over racism.” Long regarded as a “lost masterpiece of Black American cinema,” this equally sharp and unsettling satire finally returns to the big screen – as audacious as ever.
"Thirty-five years on, Chameleon Street remains a classic-in-waiting, the lonely masterpiece of a prophetic voice." Fergal Kinney, The Guardian
In de zomer van 2020 wordt de fragiele rust van een stadje in lockdown verstoord door een moord. Wat begint als een zoektocht naar gerechtigheid, mondt uit in chaos wanneer sheriff Joe Cross (Joaquin Phoenix) en burgemeester Ted Garcia (Pedro Pascal) verstrikt raken in een web van wantrouwen en geweld.
Met EDDINGTON schetst Ari Aster een satirisch portret van een land in moreel verval. Zijn films als MIDSOMMAR, HEREDITARY en BEAU IS AFRAID staan bekend om hun verontrustende mix van horror, zwarte humor en grafisch geweld — een combinatie die ook hier huiveringwekkend raak wordt ingezet.
ENG The film is in English with Dutch/French subtitles
In the summer of 2020, the fragile calm of a small town in lockdown is shattered by a murder. What begins as a search for justice descends into chaos as Sheriff Joe Cross (Joaquin Phoenix) and Mayor Ted Garcia (Pedro Pascal) become entangled in a web of distrust and violence.
With EDDINGTON, Ari Aster paints a satirical portrait of a nation in moral decline. His films — including MIDSOMMAR, HEREDITARY and BEAU IS AFRAID — are known for their unsettling blend of horror, dark humor, and graphic violence, a combination once again used to chilling effect here.
YI YI is een meditatief portret van een middenklasse familie in Taipei terwijl hun levens subtiel veranderen over de periode van een jaar, vertrekkend van de belofte van een huwelijk en eindigend bij de finaliteit van een begrafenis. Edward Yangs uitgekiende regie weeft een mozaïek van dagelijkse momenten aan elkaar met een zeldzame emotionele precisie. De film draait rond NJ’s stille worstelingen en de zoektocht van zijn zoon Yang-Yang naar betekenis in het leven door het medium fotografie.
Warm, gelaagd en diepmenselijk, dat zijn de toetsstenen die de film handhaaft om zijn publiek te laten mediteren over opgroeien, ouder worden en de banden die ons met elkaar verbinden.
We vertonen de 4K-restauratie van de film naar aanleiding van het 25-jarige jubileum.
ENG The film is in Chinese with English subtitles
YI YI is a meditative portrait of a middle‑class family in Taipei as their lives subtly shift over the course of a year, from a wedding’s promise to the finality of a funeral. Edward Yang’s measured direction weaves a mosaic of everyday moments with rare emotional precision, centering on NJ’s quiet struggles and his son Yang‑Yang’s search for meaning through photography.
Warm, layered, and profoundly humane, the film offers a graceful meditation on growing up, growing older, and the ties that bind us.
We are showing the 4K restoration of the film to celebrate its 25th anniversary.
Wat gebeurt er als jij of iemand die je kent heel ziek is? Soms voelt het alsof je meegezogen wordt in dat verhaal. En soms speel je het zelf, om te begrijpen wat er is gebeurd.
In Derwazeens volgen we twee vrienden die met verbeeldingskracht een nieuwe wereld laten ontstaan. Uit alledaagse materialen groeit een rijk vol wonderen, waar je kan vliegen, waar alles even mag en waar verdriet een andere vorm krijgt.
Samen nemen ze het publiek mee op een reis door een fantasielandschap dat troost biedt, luchtig en licht is, maar ook ruimte geeft aan rouw en herinnering.
Een beeldende, muzikale voorstelling over vriendschap, verlies en de kracht van het spel.
Als ik koning was
dan was ik koning van de dag
en ik wisselde jou af
ik huppelde, jij lag in bed
en samen
vleugelden we rond
– liedfragment uit de voorstelling
Wat gebeurt er als jij of iemand die je kent heel ziek is? Soms voelt het alsof je meegezogen wordt in dat verhaal. En soms speel je het zelf, om te begrijpen wat er is gebeurd.
In Derwazeens volgen we twee vrienden die met verbeeldingskracht een nieuwe wereld laten ontstaan. Uit alledaagse materialen groeit een rijk vol wonderen, waar je kan vliegen, waar alles even mag en waar verdriet een andere vorm krijgt.
Samen nemen ze het publiek mee op een reis door een fantasielandschap dat troost biedt, luchtig en licht is, maar ook ruimte geeft aan rouw en herinnering.
Een beeldende, muzikale voorstelling over vriendschap, verlies en de kracht van het spel.
Als ik koning was
dan was ik koning van de dag
en ik wisselde jou af
ik huppelde, jij lag in bed
en samen
vleugelden we rond
– liedfragment uit de voorstelling
De 13-jarige Kayla doorstaat de spanningen van de hedendaagse puberteit terwijl ze zich een weg baant door de laatste week van de middelbare school, het einde van haar tot dusverre rampzalige jaar in de achtste klas.
Deze film biedt een eerlijke en genuanceerde blik op de complexiteit van opgroeien in het digitale tijdperk, met thema’s als zelfbeeld, sociale druk en het vinden van je plek.
Regisseur Alex Ross Perry noemt Pavement “de beste en meest invloedrijke band ter wereld”. Zijn film PAVEMENTS is dan ook allesbehalve een gewone muziekdocumentaire. Het is een speelse, nonchalante en charmante mix van fictie, docu en backstagebeelden — precies wat de eigenzinnige indierockers van Pavement verdienen.
De band rond Stephen Malkmus, in deze film deels vertolkt door Stranger Things-acteur Joe Keery, was in de jaren 1990 hét gezicht van de Amerikaanse indiescène en is sinds kort weer samen. Hun eerste nieuwe project was geen plaat, maar deze film. Perry volgt de voorbereiding van hun reünie, regisseert een off-Broadway musical met Pavement-songs, werkt aan een biopic, en verweeft dat allemaal tot één groot, chaotisch geheel.
Het resultaat is een liefdevolle ode aan Pavement: grappig, van de pot gerukt en vol energie. PAVEMENTS is een feest voor fans en een ontdekking voor iedereen die houdt van muziek met een hoek af.
“Door feit en fictie op intrigerende en onverwachte manieren te vermengen, blijft de film constant boeiend – en valt hij zowel in de smaak bij doorgewinterde fans als bij totale nieuwkomers.” – NME
“Pavements is een belangrijke documentaire. Ze herinnert ons eraan dat de vierde (en vijfde en zesde) muur doorbroken kan worden, dat de rockdoc heruitgevonden kan worden.” – IndieWire
ENG The film is in English with Dutch subtitles
Director Alex Ross Perry calls Pavement “the best and most influential band in the world.” His film PAVEMENTS is anything but an ordinary music documentary — a playful, laid-back, and charming mix of fiction, documentary, and behind-the-scenes moments, perfectly fitting for Pavement’s offbeat indie rock spirit.
The band led by Stephen Malkmus — here partly portrayed by Stranger Things actor Joe Keery — was a defining force in the 1990s American indie scene and has recently reunited. Their first new project isn’t an album, but this film. Perry captures the lead-up to their reunion, directs an off-Broadway musical featuring Pavement songs, works on a biopic, and blends it all into one wild, chaotic whole.
The result is a loving tribute to Pavement: funny, unhinged, and full of energy. PAVEMENTS is a treat for longtime fans and a discovery for anyone drawn to music with a crooked edge.
"Blending fact and fiction in intriguing and unexpected ways, the film is consistently entertaining and can be enjoyed whether you’re a longtime fan of the band or a total newcomer." – NME
"Pavements is an important documentary. It’s a reminder that the fourth (and fifth and sixth) wall can be smashed, that the rock doc can be reinvented." – IndieWire
Op 24 november 2025 is het tijd voor de 15de editie van Lingua’s Kortfilmfestival! Samen kijken we naar enkele kortfilms uit twee categorieën: een categorie voor studenten met een achtergrond in het filmmaken en een tweede categorie voor liefhebbers met een hart dat brandt voor films. Een exclusieve jury van professionele regisseurs, acteurs en andere filmexperten beslist aan het einde van de avond welke twee films, uit elke categorie één, winnaars worden. Naast de juryprijs krijgt ook het publiek de kans om hun favoriet uit te kiezen.
Naar aanleiding van Grafixx 2025 (21 - 23 november) vertonen we twee meesterwerken van animeregisseur Mamoru Oshii (GHOST IN THE SHELL): PATLABOR: THE MOVIE en ANGEL’S EGG.
In dit animatiemeesterwerk uit 1985 van Mamoru Oshii (GHOST IN THE SHELL, PATLABOR) doolt een mysterieus jong meisje rond in een verlaten, buitenaards landschap, terwijl ze een groot ei met zich meedraagt. Het meisje is ervan overtuigd dat het ei werd gelegd door een engel en wil het koste wat het kost beschermen. De gotische vervallen stad waar ze rond dwaalt, is enkel bewoond door rusteloze schaduwen tot op een dag haar pad kruist met dat van een jongen die op zoek is naar een vogel die hij in zijn dromen zag.
De Cinema toont de nieuwe 4K-restauratie – n.a.v. de 40ste verjaardag van de film – in avant-première. Vanaf 3 december krijgt de film een reguliere bioscooprelease. Met dank aan Paradiso Films.
‘Wees gewoon cool. En het is leuk om jezelf te zijn. Het is fucking leuk, maar daarvoor moet je wel eerst jezelf vinden.’ Dat is het motto van Swamp Dogg – en in SWAMP DOGG GETS HIS POOL PAINTED zien we hoe hij daarnaar leeft. Terwijl zijn zwembad wordt geverfd, ontvouwt zich een kleurrijk portret van een van weirdste cultmuzikanten van Amerika. Regisseurs Ryan Olson en Isaac Gale maken er een film van die tegelijk biografie, huiskamerconcert en hang out buddyfilm is.
Rondhangen met Swamp Dogg is genieten. Niet enkel omdat hij zo’n sappige verteller is maar ook omwille van zijn carrière. Die is net zo vreemd en geniaal als hijzelf. Van een album waarop honden The Beatles coveren (Beatle Barkers) tot een kookboek (If You Can Kill It, I Can Cook It) en van vroege hiphopproducties met Dr. Dre tot optredens op Jane Fonda’s Free the Army-tour. Alles wat hij doet bruist van humor.
Deze documentaire laat zien hoe Swamp Dogg altijd trouw blijft aan zichzelf, met gekke montages, grappige anekdotes en ontroerende momenten over zijn vrouw en dochter. Of je hem nu kent of niet: na deze film sluit je Swamp Dogg in je hart. Een kleurrijke, geestige en inspirerende blik op een man die zijn eigen pad kiest – en er bovenal plezier in heeft.
ENG The film is in English with Dutch subtitles
“Just be cool. And it’s fun being yourself. It’s fucking fun, but first you have to find yourself.” That’s Swamp Dogg’s motto – and in SWAMP DOGG GETS HIS POOL PAINTED we see exactly how he lives by it. While his pool is being painted, a colourful portrait unfolds of one of America’s weirdest cult musicians. Directors Ryan Olson and Isaac Gale turn it into a film that is at once a biography, a living-room concert, and a relaxed buddy hangout.
Hanging out with Swamp Dogg is a joy. Not just because he’s such a juicy storyteller, but also because of his career – which is just as strange and brilliant as he is. From a Beatles cover album performed by dogs (Beatle Barkers) to a cookbook (If You Can Kill It, I Can Cook It), and from early hip-hop productions with Dr. Dre to performances on Jane Fonda’s Free the Army tour, everything he does is bursting with humor.
The documentary shows how Swamp Dogg has always stayed true to himself, with quirky montages, funny anecdotes, and touching moments about his wife and daughter. Whether you knew him before or not, after this film, Swamp Dogg will have a place in your heart. A colourful, witty, and inspiring look at a man who follows his own path – and above all, has a hell of a lot of fun doing it.
