Stel je voor: verkiezingen. Drie harige trollen verzinnen kwaadaardige nieuwtjes. Over de kandidaten. Over de wereld. Over jou? Ze posten hun fake news. Vanuit fake profielen.
Stel je voor: de baas van jouw land koopt een arm, maar lekker warm land. Een heerlijk oord voor iedereen die een tweede kans verdient.
Stel je voor: boeken en bibliotheken worden gesloten. Je land loopt leeg. Iedereen die blijft is vanaf nu verplicht hetzelfde.
Wat denk je? Is alles wat anders is een bedreiging? Of eerder een uitnodiging, een mogelijke ontmoeting? Zijn verschillen van levensbelang? Of zijn ze juist gevaarlijk? Of vormen de vensters in ons hoofd, de kaders die onze blik sturen, de allergrootste bedreiging?
POP-UP wordt een hilarische, filosofische voorstelling over verschillen en hoe we er mee om (kunnen) gaan. Waar ideeën en gevoelens, meningen en oordelen kunnen opduiken en verdwijnen. Met humoristische ‘POP-UP’-personages als trollen, geesten, een presidente, sprekende dino’s, absurde spionnen die ons verrassen, aan het denken zetten, ons doen lachen en slikken.
POP-UP is een poëtische viering van onze verschillen. Een spannend pleidooi tegen polarisatie. Een ode aan vriendschap en nieuwsgierigheid. Een omarming van het andere.
“Hanneke Paauwe en haar team zijn erin geslaagd om de zware problematiek van nepnews, polarisatie en een bedreigde democratie op het toneel te brengen in een luchtige beeldende verpakking en met overtuigend spel. Soms lekker drammerig en chaotisch, dan weer zacht en ingetogen, steeds de nieuwsgierigheid aanwakkerend.” Theaterkrant
Welkom in de wonderlijke wereld van Loesje en Eva, twee hartsvriendinnen die de speelkamer hebben omgetoverd tot een mysterieus sprookjesbos.
Ze vertellen het verhaal van een vreemd ruimtewezen dat verzeild is geraakt in het muzikale landschap van een zingende bloem en een swingende slak. Vanonder het mostapijt weerklinken zoete zang en betoverende harpmelodieën, hypnotiserende fluiten en paddenstoelengezwam die je meenemen op een natuurlijk avontuur.
Stel je voor: verkiezingen. Drie harige trollen verzinnen kwaadaardige nieuwtjes. Over de kandidaten. Over de wereld. Over jou? Ze posten hun fake news. Vanuit fake profielen.
Stel je voor: de baas van jouw land koopt een arm, maar lekker warm land. Een heerlijk oord voor iedereen die een tweede kans verdient.
Stel je voor: boeken en bibliotheken worden gesloten. Je land loopt leeg. Iedereen die blijft is vanaf nu verplicht hetzelfde.
Wat denk je? Is alles wat anders is een bedreiging? Of eerder een uitnodiging, een mogelijke ontmoeting? Zijn verschillen van levensbelang? Of zijn ze juist gevaarlijk? Of vormen de vensters in ons hoofd, de kaders die onze blik sturen, de allergrootste bedreiging?
POP-UP wordt een hilarische, filosofische voorstelling over verschillen en hoe we er mee om (kunnen) gaan. Waar ideeën en gevoelens, meningen en oordelen kunnen opduiken en verdwijnen. Met humoristische ‘POP-UP’-personages als trollen, geesten, een presidente, sprekende dino’s, absurde spionnen die ons verrassen, aan het denken zetten, ons doen lachen en slikken.
POP-UP is een poëtische viering van onze verschillen. Een spannend pleidooi tegen polarisatie. Een ode aan vriendschap en nieuwsgierigheid. Een omarming van het andere.
“Hanneke Paauwe en haar team zijn erin geslaagd om de zware problematiek van nepnews, polarisatie en een bedreigde democratie op het toneel te brengen in een luchtige beeldende verpakking en met overtuigend spel. Soms lekker drammerig en chaotisch, dan weer zacht en ingetogen, steeds de nieuwsgierigheid aanwakkerend.” Theaterkrant
Filmgeschiedenis vertelt het verhaal van films die constant verder bouwen op elkaar. Als één hedendaagse regisseur dat weet, is het wel Paul Thomas Anderson, PTA voor professionele doeleinden. In PTA & HIS MASTERS kijken we naar de officieuze filmische voorouders van Paul Thomas Anderson. We plaatsen de regisseur – een van de grootste Amerikaanse regisseurs van zijn generatie – naast de invloeden die hij ongegeneerd citeert in zijn werk. In PTA & HIS MASTERS linken we THE MASTER aan John Hustons LET THERE BE LIGHT.
Tijdens zijn dienstplicht in het Amerikaanse leger maakte Hollywoodregisseur John Huston drie documentaires voor de overheid: REPORT FROM THE ALEUTIANS (1943) over soldaten die zich klaarmaken voor de strijd, THE BATTLE OF SAN PIETRO (1945) over een mislukte aanval die vele doden eiste en LET THERE BE LIGHT (1946) over getraumatiseerde veteranen. Voor deze laatste film volgde Huston patiënten in een militair psychiatrische ziekenhuis kort na het einde van WOII. De film toont de mentale oorlogsslachtoffers die lijden aan PTSS en andere neurologische aandoeningen. Huston toont heel openlijk hun symptomen, hoe ze omgaan met deze symptomen en hoe deze behandeld worden.
De film begint met een introductie die verklaart dat 20 percent van oorlogsslachtoffers een psychiatrische oorzaak hebben. Wat volgt, is een verslag van een groep veteranen die verschillende psychiatrische behandelingen ondergaan over een periode van twee maanden. De kijker wordt getuige van de schade die oorlog berokkent, niet enkel uiterlijk fysiek of in termen van stedelijke ruïnes, maar ook de verwoesting van de geest van ontelbare soldaten.
Tijdens de productie van LET THERE BE LIGHT werd PTSS niet erkend als een aandoening en door de onverbloemde weergave van de psychologische oorlogsgruwelen hield de Amerikaanse overheid de release van de film tientallen jaren tegen. Wat in die periode wel werd bewerkstelligd, was een wettelijk kader voor psychologisch leed. In 1946 werd de U.S. Mental Health Act goedgekeurd en ondertekend door president Truman, waarin geestelijke gezondheid eindelijk werd gedestigmatiseerd, wat leidde tot onderzoek, diagnose en behandeling.
Voor zijn zesde film langspeelfilm THE MASTER bestudeerde PTA Hustons documentaire grondig om zijn weergave van een teruggekeerde, getraumatiseerde veteraan zo waarachtig mogelijk weer te geven. PTA deed dit niet enkel om zijn personages respectvol en waarheidsgetrouw te benaderen maar ook om zijn vader te eren, een oorlogsveteraan die getekend terugkwam van de oorlog, maar deze trauma’s niet onder ogen wilde zien. Voor PTA was de documentaire zo belangrijk als tegenhanger bij zijn film dat hij LET THERE BE LIGHT opnam als special feature op de Blu-ray van THE MASTER.
ENG The film is in English without subtitles
Film history is the story of films constantly building on one another. If one contemporary director knows this, it’s Paul Thomas Anderson, PTA for professional purposes. In PTA & HIS MASTERS we take a look at the unofficial filmic predecessors of Paul Thomas Anderson. We place the director – arguably one of the most important directors of his generation – next to the influences he unabashedly cites in his work. In PTA & HIS MASTERS we link THE MASTER to John Huston’s LET THERE BE LIGHT.
During his service in the US Army, Hollywood director John Huston shot three documentaries for the government: REPORT FROM THE ALEUTIANS (1943) about soldiers getting ready for battle, THE BATTLE OF SAN PIETRO (1945) about a failed attack that resulted in many casualties, and LET THERE BE LIGHT (1946) about traumatised veterans. For this last film, Huston followed patients in a military psychiatric hospital shortly after the end of WWII. The documentary shows the mental war victims suffering from PTSD and other neurological conditions. Huston candidly captures their symptoms, how they deal with these symptoms and how they are treated.
The film starts with an introduction that states that 20 percent of the war casualties are of a psychiatric nature. What follows, is an account of a group of veterans who are undergoing several psychiatric treatments over a period of two months. The audience is witness to the damage caused by war, not only physical or in terms of urban ruins, but in terms of devastating the minds of numerous soldiers.
During the production of LET THERE BE LIGHT, PTSD was not recognised as a condition and because of the unvarnished representation of the psychological horrors of war the American government halted the release of the film for decades. However what did get secured in that period was a legal framework for psychological suffering. In 1946 the U.S. Mental Health Act was approved and signed by president Truman, where mental health was finally destigmatized, which led to research, diagnosis and treatment.
For his sixth feature film THE MASTER, PTA studied Huston’s documentary extensively in order to depict the character of a returned, traumatized veteran as truthfully as possible. PTA did not only do this to approach his characters with as much respect as possible, but also to honour his father, a WWII veteran who returned from war scarred but did not want to face these traumas. For PTA the documentary was so important as a companion piece that he added LET THERE BE LIGHT as a special feature on the Blu-ray of THE MASTER.
Stel je voor: verkiezingen. Drie harige trollen verzinnen kwaadaardige nieuwtjes. Over de kandidaten. Over de wereld. Over jou? Ze posten hun fake news. Vanuit fake profielen.
Stel je voor: de baas van jouw land koopt een arm, maar lekker warm land. Een heerlijk oord voor iedereen die een tweede kans verdient.
Stel je voor: boeken en bibliotheken worden gesloten. Je land loopt leeg. Iedereen die blijft is vanaf nu verplicht hetzelfde.
Wat denk je? Is alles wat anders is een bedreiging? Of eerder een uitnodiging, een mogelijke ontmoeting? Zijn verschillen van levensbelang? Of zijn ze juist gevaarlijk? Of vormen de vensters in ons hoofd, de kaders die onze blik sturen, de allergrootste bedreiging?
POP-UP wordt een hilarische, filosofische voorstelling over verschillen en hoe we er mee om (kunnen) gaan. Waar ideeën en gevoelens, meningen en oordelen kunnen opduiken en verdwijnen. Met humoristische ‘POP-UP’-personages als trollen, geesten, een presidente, sprekende dino’s, absurde spionnen die ons verrassen, aan het denken zetten, ons doen lachen en slikken.
POP-UP is een poëtische viering van onze verschillen. Een spannend pleidooi tegen polarisatie. Een ode aan vriendschap en nieuwsgierigheid. Een omarming van het andere.
“Hanneke Paauwe en haar team zijn erin geslaagd om de zware problematiek van nepnews, polarisatie en een bedreigde democratie op het toneel te brengen in een luchtige beeldende verpakking en met overtuigend spel. Soms lekker drammerig en chaotisch, dan weer zacht en ingetogen, steeds de nieuwsgierigheid aanwakkerend.” Theaterkrant
Alleenstaande moeder Shu-Fen en haar twee dochters, tiener I-Ann en de vijfjarige I-Jing, keren na jarenlang op het platteland te hebben gewoond terug naar Taipei. Alle drie krijgen ze er nogal wat voor de kiezen. Zo moet Shu-Fen de rotzooi van haar ex opruimen, terwijl ze zich kapot werkt in een eetkraampje en wil I-Ann op eigen benen staan maar maakt ze daarin telkens de verkeerde beslissingen. Als de linkshandige I-Jing door haar traditionele grootvader opgedrongen krijgt dat ze die 'duivelshand' nooit meer mag gebruiken, beginnen drie generaties aan familiegeheimen zich plotseling te ontrafelen.
Filmgeschiedenis vertelt het verhaal van films die constant verder bouwen op elkaar. Als één hedendaagse regisseur dat weet, is het wel Paul Thomas Anderson, PTA voor professionele doeleinden. In PTA & HIS MASTERS kijken we naar de officieuze filmische voorouders van Paul Thomas Anderson. We plaatsen de regisseur – een van de grootste Amerikaanse regisseurs van zijn generatie – naast de invloeden die hij ongegeneerd citeert in zijn werk. In PTA & HIS MASTERS linken we ONE BATTLE AFTER ANOTHER aan Sidney Lumets RUNNING ON EMPTY.
Met zijn nieuwste film gaat PTA voor de tweede keer – na de verfilming van INHERENT VICE – de confrontatie aan met een Thomas Pynchon roman. Deze keer is het postmoderne Vineland aan de beurt. Pynchons werk wordt vaak onverfilmbaar geacht, maar voor PTA is geen uitdaging te groot. ONE BATTLE AFTER ANOTHER vormt Vineland om tot de helse queeste van ex-revolutionair en huidig stoner, ‘Ghetto’ Pat (Leonardo DiCaprio) die tegen de tijd racet om zijn dochter te redden uit de handen van zijn aartsvijand, de moorddadige fascist Kolonel Steven J. Lockjaw (Sean Penn).
Jaren eerder zijn Ghetto Pat en Perfidia Beverly Hills (Teyana Taylor) twee prominente figuren binnen de extreem-linkse revolutionaire groep, de French 75. Met politiek geweld leveren ze verzet tegen het fascistische regime. Guerrilla-acties, zoals het bevrijden van aangehouden immigranten, bomaanslagen en bankovervallen, moeten hun pleidooi duidelijk maken: “free borders, free bodies, free choice and free from fucking fear.”
Pat en Perfidia, nu met een dochtertje, hebben andere visies op het ouderschap. Wanneer de kwaadaardige Lockjaw de French 75 na een misgelopen actie op de hielen zit, moeten de revolutionairen vluchten. Perfidia kiest de kant van de radicale vrijheid, terwijl Pat een ondergedoken leven start als Bob Ferguson met dochter Willa. Maar hun fragiele bestaan komt onder druk te staan als Lockjaw hen op het spoor komt.
PTA behoudt de premisse van zijn bronmateriaal: wat gebeurt er als revolutionairen op de vlucht gaan maar spoken uit het verleden terug opdagen? Van datzelfde uitgangspunt vertrekt een andere van PTA’s invloeden: de film RUNNING ON EMPTY. Deze weinig bekende film van Sidney Lumet volgt de oudste zoon van een familie op de vlucht, die zijn eigen leven wil leiden. Zijn ouders waren anti-oorlogsactievoerders die in hun strijd een napalmlabo opbliezen. Beide films tonen het domino-effect van de zonden van ouders op hun kinderen en de gevolgen van revolutie. Hoe rechtvaardig de zaak ook is, het systeem aanvallen heeft een prijs.
In RUNNING ON EMPTY werpt de radicale daad die de ouders stelden in hun strijd tegen de Vietnam Oorlog een schaduw op hun gezinsleven en toekomst. Net zoals ONE BATTLE AFTER ANOTHER toont de film een kroniek van de gevolgen van revolutie en de prijs die je betaalt voor het vechten tegen de overheid. In deze film worden de revolutionaire ideeën van de ouders tegenover het coming-of-age verhaal van de zoon geplaatst. In beide films zijn het de kinderen die met hun vrijheid betalen voor de keuzes van de ouders. Het verschil is dat er in RUNNING ON EMPTY een normale wereld is waarnaar de zoon kan terugkeren, terwijl die wereld er niet is in ONE BATTLE AFTER ANOTHER. In de wereld van leiders zoals Donald Trump is Willa’s bestaan – zeker als biraciale jonge vrouw – sowieso bedreigd, ook zonder het verleden van haar ouders.
ENG The film is in English with Dutch/French subtitles
Film history is the story of films constantly building on one another. If one contemporary director knows this, it’s Paul Thomas Anderson, PTA for professional purposes. In PTA & HIS MASTERS we take a look at the unofficial filmic predecessors of Paul Thomas Anderson. We place the director – arguably one of the most important directors of his generation – next to the influences he unabashedly cites in his work. In PTA & HIS MASTERS we link ONE BATTLE AFTER ANOTHER to Sidney Lumet’s RUNNING ON EMPTY.
With his newest film, it’s the second time that PTA puts his spin on a Thomas Pynchon novel – after INHERENT VICE. This time he picked out the postmodern Vineland. Pynchon’s work is often described as unadaptable, but for PTA no challenge is too daunting. ONE BATTLE AFTER ANOTHER reforms Vineland into the hellish quest of ex-revolutionary and current stoner ‘Ghetto’ Pat (Leonardo DiCaprio), who is racing against time to save his daughter from the clutches of his archenemy, the murderous fascist Colonel Steven J. Lockjaw (Sean Penn).
Years earlier, Ghetto Pat and Perfidia Beverly Hills (Teyana Taylor) are two prominent figures in the left extremist revolutionary group the French 75. With political violence, they oppose the leading fascist regime. Guerrilla actions such as freeing imprisoned immigrants, bombings and bank robberies have to convey their stance: “free borders, free bodies, free choice and free from fucking fear.”
Pat and Perfidia, now parents to a little daughter, have different visions on parenthood. When the evil Lockjaw zones in on the French 75 after a robbery gone wrong, the revolutionaries have to go on the run. Perfidia chooses the side of radical freedom, while Pat starts a life in hiding as Bob Ferguson with his daughter Willa. But their fragile existence is in danger when Lockjaw tracks them down.
PTA keeps the premise of his source material: what happens when revolutionaries go on the run, but ghosts from their past continue to haunt them? One of PTA’s other influences springs from that same point-of-view: the movie RUNNING ON EMPTY. This little known late Sidney Lumet film follows the son of a family on the run, who wants to lead his own life. His parents were anti-war protesters who blew up a napalm lab in 1971. Both films show the domino-effects of the sins of the parents on their children and the consequences of revolution. However just the cause, attacking the system comes with a price.
In RUNNING ON EMPTY the radical act of the parents against the Vietnam War casts a shadow over their family life and their future. Just like in ONE BATTLE AFTER ANOTHER the film chronicles the consequences of the revolutionary ideas of the parents and contrasts them against the coming-of-age story of the son. In both films, the children pay for their parents’ choices with their freedom. The difference is that the son can return to a normal world in RUNNING ON EMPTY, while that world is no longer in existence in ONE BATTLE AFTER ANOTHER. In the world created by leaders such as Donald Trump, Willa’s existence – especially as a biracial young woman – is threatened either way, even without her parents’ past.
Yamina Takkatz is van Algerijnse afkomst. Als jonge vrouw verhuisde ze van Frankrijk naar België, leerde Nederlands, viel voor het theater en bleef. Ze werd moeder van Lounja, een wolk van een meisje, dat inmiddels groot is en net als haar moeder actrice werd. Samen staan ze op scène, als moeder en dochter.
Elk blikken ze terug op hun kindertijd. Ieder getuigen ze van wat familie was en is en kan zijn. Beiden staan ze stil bij wat hen anders maakt en hen verbindt. Samen vieren ze het leven.
Met poëtische beelden en filmpjes uit de oude doos, met muziek, dans én humor brengen Yamina en Lounja de relatie tussen moeder en dochter tot leven. Een relatie die even complex als helend is, even conflictueus als liefdevol, even hard als zacht.
LOULOU (alles of niks) brengt na het succesvolle Zohra’s Feestje een positieve boodschap voor de nieuwe generatie en biedt een frisse blik op thema’s die amper aan bod komen in het jeugdtheater: migratie, identiteit en de erfenis van familie.
Een koor dat niet komt opdagen, een theatertechnieker, een fietsverkoper …
Vandaag is dé dag. Het Drongense jubilatakoor komt eindelijk optreden! Het publiek zit klaar en heeft er zin in. Maar dan: stilte. Geen stemvork te horen. Geen spoor van het koor. De theatertechnieker probeert de show te stelen, maar zijn walkietalkie blaft hem steeds weer de coulissen in.
Een fietsverkoper op zoek naar een publiek rolt het podium op. Ze is perfect voorbereid: de foldertjes geplastificeerd, glimlach geoefend, bel gepoetst en verkooptekst ingestudeerd. Met zo een groot publiek moet ze vandaag toch zeker haar fiets verkocht krijgen?
Wat volgt, is een heerlijke, chaotische dans van miscommunicatie en onhandigheden, waarin twee totaal verschillende personages elkaar ontdekken en de fiets een centrale rol krijgt. Het stuur leeft z’n eigen leven, de trappers weigeren dienst en het lijkt wel alsof de fiets liever speelt dan rijdt.
‘Organiek Mechaniek’ is een bijna woordeloze slapstickvoorstelling vol acrobatie, muziek, circusfietsen en vriendschap in wording. Wat begint als pure chaos, groeit uit tot een wonderlijke ontmoeting waar mechaniek plots muziek wordt, en alles wat vast zat, eindelijk begint te bewegen.
Kom kijken… en zie hoe alles misloopt – en toch goedkomt.
Tijdens haar studies in Zweden (DOCH, School of Dance and Circus) werkte Jakobe Geens o.a. voor en met Cirkus Cirkör en Clowns Without Borders Sweden. Terug in België werkte ze mee aan de voorstellingen ‘Manneke Cirk’ van Les Argonautes, ‘Click’ en ’SSSTT!!’ van Sprookjes enzo, ‘RAKANYAK’ van Compagnie Charlie en ’Softies’ van Hanna Mampuys/fABULEUS. Met haar eigen voorstellingen ‘Distort the body’ en ‘Bare body’ heeft ze haar eigen gezelschap op de kaart gezet.
Josse De Broeck maakt deel uit van acrobatencollectief Familiar Faces waarmee hij de zaalvoorstelling ‘Surface’ maakte. Hij werkte mee aan de creatie van o.a. ‘SCREWS’ (Alexander Vantournhout), ‘MUUR’ (Floor Van Leeuwen) en ‘Carrying my father’ (THERE THERE Company). Met Jef Callebaut creëerde hij de voorstelling ‘ob-joie’ (8+).
Axel Guérin speelde onder andere mee in ‘Pirates of the Carabina’ (FLOWN (UK)), ‘famili trees’ (Janni Van Goor & KOPERGIETER) en ‘PLOCK!’ (Grensgeval). Sinds zijn afstuderen aan AcaPA (Academy for Circus and Performance Art) heeft Axel vijf producties gecocreëerd en speelde hij bij not standing (Alexander Vantournhout) in ‘Red Haired Men’, ‘SCREWS’, ‘Through the Grapevine’ en ‘Foreshadow’.
Theatermaker Sanderijn Helsen vertolkt samen met muzikanten Leen Diependaele en Fiona Brown het universum van middeleeuwse tiener Jeanne d’Arc. Als een 21ste-eeuwse drievuldigheid brengen ze dit historisch verhaal op scène als theaterconcert. Een voorstelling gevoed door jonge ideeën, deinend op beats, spoken word, visuals, meerstemmige zang, elektronisch en akoestisch instrumentarium en veel vuur.
Helsen brainstormde met adolescenten rond het indrukwekkende relaas van de iconische Jeanne d’Arc. Tijdens werkweken in Het Lab deden vijfenzestig jongeren suggesties voor de enscenering van haar verhaal. Ze reflecteerden gretig rond Jeannes heldhaftige parcours en stipten de momenten aan die hen het meest beklijfden. Ze bewonderen Jeannes gedrevenheid en vinden haar eigengereidheid stoer en cool. Haar daadkracht, die ze linken aan die van onder meer Greta Thunberg en Acid, inspireert hen: Ze vinden dat tieners vandaag de dag wel wat van Jeannes vuur kunnen gebruiken.
De jongeren vonden het cruciaal dat Jeannes volledige verhaal verteld zou worden, met een accent op haar beleving. Daarnaast mocht voor hen een perspectief dat haar middeleeuws tijdsvak overstijgt, niet ontbreken, zodat de voorstelling ‘een (leef)tijdloze terugblik’ kan zijn. Spoken word, beats en visuals reikten ze aan als interessante elementen, om Jeannes binnen-en buitenwereld vorm te geven.
Welkom in de wonderlijke wereld van Loesje en Eva, twee hartsvriendinnen die de speelkamer hebben omgetoverd tot een mysterieus sprookjesbos.
Ze vertellen het verhaal van een vreemd ruimtewezen dat verzeild is geraakt in het muzikale landschap van een zingende bloem en een swingende slak. Vanonder het mostapijt weerklinken zoete zang en betoverende harpmelodieën, hypnotiserende fluiten en paddenstoelengezwam die je meenemen op een natuurlijk avontuur.
Welkom in de wonderlijke wereld van Loesje en Eva, twee hartsvriendinnen die de speelkamer hebben omgetoverd tot een mysterieus sprookjesbos.
Ze vertellen het verhaal van een vreemd ruimtewezen dat verzeild is geraakt in het muzikale landschap van een zingende bloem en een swingende slak. Vanonder het mostapijt weerklinken zoete zang en betoverende harpmelodieën, hypnotiserende fluiten en paddenstoelengezwam die je meenemen op een natuurlijk avontuur.
Yamina Takkatz is van Algerijnse afkomst. Als jonge vrouw verhuisde ze van Frankrijk naar België, leerde Nederlands, viel voor het theater en bleef. Ze werd moeder van Lounja, een wolk van een meisje, dat inmiddels groot is en net als haar moeder actrice werd. Samen staan ze op scène, als moeder en dochter.
Elk blikken ze terug op hun kindertijd. Ieder getuigen ze van wat familie was en is en kan zijn. Beiden staan ze stil bij wat hen anders maakt en hen verbindt. Samen vieren ze het leven.
Met poëtische beelden en filmpjes uit de oude doos, met muziek, dans én humor brengen Yamina en Lounja de relatie tussen moeder en dochter tot leven. Een relatie die even complex als helend is, even conflictueus als liefdevol, even hard als zacht.
LOULOU (alles of niks) brengt na het succesvolle Zohra’s Feestje een positieve boodschap voor de nieuwe generatie en biedt een frisse blik op thema’s die amper aan bod komen in het jeugdtheater: migratie, identiteit en de erfenis van familie.
Een koor dat niet komt opdagen, een theatertechnieker, een fietsverkoper …
Vandaag is dé dag. Het Drongense jubilatakoor komt eindelijk optreden! Het publiek zit klaar en heeft er zin in. Maar dan: stilte. Geen stemvork te horen. Geen spoor van het koor. De theatertechnieker probeert de show te stelen, maar zijn walkietalkie blaft hem steeds weer de coulissen in.
Een fietsverkoper op zoek naar een publiek rolt het podium op. Ze is perfect voorbereid: de foldertjes geplastificeerd, glimlach geoefend, bel gepoetst en verkooptekst ingestudeerd. Met zo een groot publiek moet ze vandaag toch zeker haar fiets verkocht krijgen?
Wat volgt, is een heerlijke, chaotische dans van miscommunicatie en onhandigheden, waarin twee totaal verschillende personages elkaar ontdekken en de fiets een centrale rol krijgt. Het stuur leeft z’n eigen leven, de trappers weigeren dienst en het lijkt wel alsof de fiets liever speelt dan rijdt.
‘Organiek Mechaniek’ is een bijna woordeloze slapstickvoorstelling vol acrobatie, muziek, circusfietsen en vriendschap in wording. Wat begint als pure chaos, groeit uit tot een wonderlijke ontmoeting waar mechaniek plots muziek wordt, en alles wat vast zat, eindelijk begint te bewegen.
Kom kijken… en zie hoe alles misloopt – en toch goedkomt.
Tijdens haar studies in Zweden (DOCH, School of Dance and Circus) werkte Jakobe Geens o.a. voor en met Cirkus Cirkör en Clowns Without Borders Sweden. Terug in België werkte ze mee aan de voorstellingen ‘Manneke Cirk’ van Les Argonautes, ‘Click’ en ’SSSTT!!’ van Sprookjes enzo, ‘RAKANYAK’ van Compagnie Charlie en ’Softies’ van Hanna Mampuys/fABULEUS. Met haar eigen voorstellingen ‘Distort the body’ en ‘Bare body’ heeft ze haar eigen gezelschap op de kaart gezet.
Josse De Broeck maakt deel uit van acrobatencollectief Familiar Faces waarmee hij de zaalvoorstelling ‘Surface’ maakte. Hij werkte mee aan de creatie van o.a. ‘SCREWS’ (Alexander Vantournhout), ‘MUUR’ (Floor Van Leeuwen) en ‘Carrying my father’ (THERE THERE Company). Met Jef Callebaut creëerde hij de voorstelling ‘ob-joie’ (8+).
Axel Guérin speelde onder andere mee in ‘Pirates of the Carabina’ (FLOWN (UK)), ‘famili trees’ (Janni Van Goor & KOPERGIETER) en ‘PLOCK!’ (Grensgeval). Sinds zijn afstuderen aan AcaPA (Academy for Circus and Performance Art) heeft Axel vijf producties gecocreëerd en speelde hij bij not standing (Alexander Vantournhout) in ‘Red Haired Men’, ‘SCREWS’, ‘Through the Grapevine’ en ‘Foreshadow’.
Theatermaker Sanderijn Helsen vertolkt samen met muzikanten Leen Diependaele en Fiona Brown het universum van middeleeuwse tiener Jeanne d’Arc. Als een 21ste-eeuwse drievuldigheid brengen ze dit historisch verhaal op scène als theaterconcert. Een voorstelling gevoed door jonge ideeën, deinend op beats, spoken word, visuals, meerstemmige zang, elektronisch en akoestisch instrumentarium en veel vuur.
Helsen brainstormde met adolescenten rond het indrukwekkende relaas van de iconische Jeanne d’Arc. Tijdens werkweken in Het Lab deden vijfenzestig jongeren suggesties voor de enscenering van haar verhaal. Ze reflecteerden gretig rond Jeannes heldhaftige parcours en stipten de momenten aan die hen het meest beklijfden. Ze bewonderen Jeannes gedrevenheid en vinden haar eigengereidheid stoer en cool. Haar daadkracht, die ze linken aan die van onder meer Greta Thunberg en Acid, inspireert hen: Ze vinden dat tieners vandaag de dag wel wat van Jeannes vuur kunnen gebruiken.
De jongeren vonden het cruciaal dat Jeannes volledige verhaal verteld zou worden, met een accent op haar beleving. Daarnaast mocht voor hen een perspectief dat haar middeleeuws tijdsvak overstijgt, niet ontbreken, zodat de voorstelling ‘een (leef)tijdloze terugblik’ kan zijn. Spoken word, beats en visuals reikten ze aan als interessante elementen, om Jeannes binnen-en buitenwereld vorm te geven.
Stel je voor: verkiezingen. Drie harige trollen verzinnen kwaadaardige nieuwtjes. Over de kandidaten. Over de wereld. Over jou? Ze posten hun fake news. Vanuit fake profielen.
Stel je voor: de baas van jouw land koopt een arm, maar lekker warm land. Een heerlijk oord voor iedereen die een tweede kans verdient.
Stel je voor: boeken en bibliotheken worden gesloten. Je land loopt leeg. Iedereen die blijft is vanaf nu verplicht hetzelfde.
Wat denk je? Is alles wat anders is een bedreiging? Of eerder een uitnodiging, een mogelijke ontmoeting? Zijn verschillen van levensbelang? Of zijn ze juist gevaarlijk? Of vormen de vensters in ons hoofd, de kaders die onze blik sturen, de allergrootste bedreiging?
POP-UP wordt een hilarische, filosofische voorstelling over verschillen en hoe we er mee om (kunnen) gaan. Waar ideeën en gevoelens, meningen en oordelen kunnen opduiken en verdwijnen. Met humoristische ‘POP-UP’-personages als trollen, geesten, een presidente, sprekende dino’s, absurde spionnen die ons verrassen, aan het denken zetten, ons doen lachen en slikken.
POP-UP is een poëtische viering van onze verschillen. Een spannend pleidooi tegen polarisatie. Een ode aan vriendschap en nieuwsgierigheid. Een omarming van het andere.
“Hanneke Paauwe en haar team zijn erin geslaagd om de zware problematiek van nepnews, polarisatie en een bedreigde democratie op het toneel te brengen in een luchtige beeldende verpakking en met overtuigend spel. Soms lekker drammerig en chaotisch, dan weer zacht en ingetogen, steeds de nieuwsgierigheid aanwakkerend.” Theaterkrant
Een koor dat niet komt opdagen, een theatertechnieker, een fietsverkoper …
Vandaag is dé dag. Het Drongense jubilatakoor komt eindelijk optreden! Het publiek zit klaar en heeft er zin in. Maar dan: stilte. Geen stemvork te horen. Geen spoor van het koor. De theatertechnieker probeert de show te stelen, maar zijn walkietalkie blaft hem steeds weer de coulissen in.
Een fietsverkoper op zoek naar een publiek rolt het podium op. Ze is perfect voorbereid: de foldertjes geplastificeerd, glimlach geoefend, bel gepoetst en verkooptekst ingestudeerd. Met zo een groot publiek moet ze vandaag toch zeker haar fiets verkocht krijgen?
Wat volgt, is een heerlijke, chaotische dans van miscommunicatie en onhandigheden, waarin twee totaal verschillende personages elkaar ontdekken en de fiets een centrale rol krijgt. Het stuur leeft z’n eigen leven, de trappers weigeren dienst en het lijkt wel alsof de fiets liever speelt dan rijdt.
‘Organiek Mechaniek’ is een bijna woordeloze slapstickvoorstelling vol acrobatie, muziek, circusfietsen en vriendschap in wording. Wat begint als pure chaos, groeit uit tot een wonderlijke ontmoeting waar mechaniek plots muziek wordt, en alles wat vast zat, eindelijk begint te bewegen.
Kom kijken… en zie hoe alles misloopt – en toch goedkomt.
Tijdens haar studies in Zweden (DOCH, School of Dance and Circus) werkte Jakobe Geens o.a. voor en met Cirkus Cirkör en Clowns Without Borders Sweden. Terug in België werkte ze mee aan de voorstellingen ‘Manneke Cirk’ van Les Argonautes, ‘Click’ en ’SSSTT!!’ van Sprookjes enzo, ‘RAKANYAK’ van Compagnie Charlie en ’Softies’ van Hanna Mampuys/fABULEUS. Met haar eigen voorstellingen ‘Distort the body’ en ‘Bare body’ heeft ze haar eigen gezelschap op de kaart gezet.
Josse De Broeck maakt deel uit van acrobatencollectief Familiar Faces waarmee hij de zaalvoorstelling ‘Surface’ maakte. Hij werkte mee aan de creatie van o.a. ‘SCREWS’ (Alexander Vantournhout), ‘MUUR’ (Floor Van Leeuwen) en ‘Carrying my father’ (THERE THERE Company). Met Jef Callebaut creëerde hij de voorstelling ‘ob-joie’ (8+).
Axel Guérin speelde onder andere mee in ‘Pirates of the Carabina’ (FLOWN (UK)), ‘famili trees’ (Janni Van Goor & KOPERGIETER) en ‘PLOCK!’ (Grensgeval). Sinds zijn afstuderen aan AcaPA (Academy for Circus and Performance Art) heeft Axel vijf producties gecocreëerd en speelde hij bij not standing (Alexander Vantournhout) in ‘Red Haired Men’, ‘SCREWS’, ‘Through the Grapevine’ en ‘Foreshadow’.
Welkom in de wonderlijke wereld van Loesje en Eva, twee hartsvriendinnen die de speelkamer hebben omgetoverd tot een mysterieus sprookjesbos.
Ze vertellen het verhaal van een vreemd ruimtewezen dat verzeild is geraakt in het muzikale landschap van een zingende bloem en een swingende slak. Vanonder het mostapijt weerklinken zoete zang en betoverende harpmelodieën, hypnotiserende fluiten en paddenstoelengezwam die je meenemen op een natuurlijk avontuur.
Stel je voor: verkiezingen. Drie harige trollen verzinnen kwaadaardige nieuwtjes. Over de kandidaten. Over de wereld. Over jou? Ze posten hun fake news. Vanuit fake profielen.
Stel je voor: de baas van jouw land koopt een arm, maar lekker warm land. Een heerlijk oord voor iedereen die een tweede kans verdient.
Stel je voor: boeken en bibliotheken worden gesloten. Je land loopt leeg. Iedereen die blijft is vanaf nu verplicht hetzelfde.
Wat denk je? Is alles wat anders is een bedreiging? Of eerder een uitnodiging, een mogelijke ontmoeting? Zijn verschillen van levensbelang? Of zijn ze juist gevaarlijk? Of vormen de vensters in ons hoofd, de kaders die onze blik sturen, de allergrootste bedreiging?
POP-UP wordt een hilarische, filosofische voorstelling over verschillen en hoe we er mee om (kunnen) gaan. Waar ideeën en gevoelens, meningen en oordelen kunnen opduiken en verdwijnen. Met humoristische ‘POP-UP’-personages als trollen, geesten, een presidente, sprekende dino’s, absurde spionnen die ons verrassen, aan het denken zetten, ons doen lachen en slikken.
POP-UP is een poëtische viering van onze verschillen. Een spannend pleidooi tegen polarisatie. Een ode aan vriendschap en nieuwsgierigheid. Een omarming van het andere.
“Hanneke Paauwe en haar team zijn erin geslaagd om de zware problematiek van nepnews, polarisatie en een bedreigde democratie op het toneel te brengen in een luchtige beeldende verpakking en met overtuigend spel. Soms lekker drammerig en chaotisch, dan weer zacht en ingetogen, steeds de nieuwsgierigheid aanwakkerend.” Theaterkrant
Welkom in de wonderlijke wereld van Loesje en Eva, twee hartsvriendinnen die de speelkamer hebben omgetoverd tot een mysterieus sprookjesbos.
Ze vertellen het verhaal van een vreemd ruimtewezen dat verzeild is geraakt in het muzikale landschap van een zingende bloem en een swingende slak. Vanonder het mostapijt weerklinken zoete zang en betoverende harpmelodieën, hypnotiserende fluiten en paddenstoelengezwam die je meenemen op een natuurlijk avontuur.
Een koor dat niet komt opdagen, een theatertechnieker, een fietsverkoper …
Vandaag is dé dag. Het Drongense jubilatakoor komt eindelijk optreden! Het publiek zit klaar en heeft er zin in. Maar dan: stilte. Geen stemvork te horen. Geen spoor van het koor. De theatertechnieker probeert de show te stelen, maar zijn walkietalkie blaft hem steeds weer de coulissen in.
Een fietsverkoper op zoek naar een publiek rolt het podium op. Ze is perfect voorbereid: de foldertjes geplastificeerd, glimlach geoefend, bel gepoetst en verkooptekst ingestudeerd. Met zo een groot publiek moet ze vandaag toch zeker haar fiets verkocht krijgen?
Wat volgt, is een heerlijke, chaotische dans van miscommunicatie en onhandigheden, waarin twee totaal verschillende personages elkaar ontdekken en de fiets een centrale rol krijgt. Het stuur leeft z’n eigen leven, de trappers weigeren dienst en het lijkt wel alsof de fiets liever speelt dan rijdt.
‘Organiek Mechaniek’ is een bijna woordeloze slapstickvoorstelling vol acrobatie, muziek, circusfietsen en vriendschap in wording. Wat begint als pure chaos, groeit uit tot een wonderlijke ontmoeting waar mechaniek plots muziek wordt, en alles wat vast zat, eindelijk begint te bewegen.
Kom kijken… en zie hoe alles misloopt – en toch goedkomt.
Tijdens haar studies in Zweden (DOCH, School of Dance and Circus) werkte Jakobe Geens o.a. voor en met Cirkus Cirkör en Clowns Without Borders Sweden. Terug in België werkte ze mee aan de voorstellingen ‘Manneke Cirk’ van Les Argonautes, ‘Click’ en ’SSSTT!!’ van Sprookjes enzo, ‘RAKANYAK’ van Compagnie Charlie en ’Softies’ van Hanna Mampuys/fABULEUS. Met haar eigen voorstellingen ‘Distort the body’ en ‘Bare body’ heeft ze haar eigen gezelschap op de kaart gezet.
Josse De Broeck maakt deel uit van acrobatencollectief Familiar Faces waarmee hij de zaalvoorstelling ‘Surface’ maakte. Hij werkte mee aan de creatie van o.a. ‘SCREWS’ (Alexander Vantournhout), ‘MUUR’ (Floor Van Leeuwen) en ‘Carrying my father’ (THERE THERE Company). Met Jef Callebaut creëerde hij de voorstelling ‘ob-joie’ (8+).
Axel Guérin speelde onder andere mee in ‘Pirates of the Carabina’ (FLOWN (UK)), ‘famili trees’ (Janni Van Goor & KOPERGIETER) en ‘PLOCK!’ (Grensgeval). Sinds zijn afstuderen aan AcaPA (Academy for Circus and Performance Art) heeft Axel vijf producties gecocreëerd en speelde hij bij not standing (Alexander Vantournhout) in ‘Red Haired Men’, ‘SCREWS’, ‘Through the Grapevine’ en ‘Foreshadow’.
Toen Pitchfork haar op haar zeventigste vroeg hoe ze zichzelf zou omschrijven, antwoordde Penelope Spheeris: “My identity is The Decline of Western Civilization.” Opvallend, want ondanks het wereldsucces van Wayne’s World blijft zij zich het meest verbonden voelen met deze rauwe documentaire over de explosieve punkrevolutie in L.A die deze leuze bruut verkondigde en naleefde: destroy the old, make way for the new.
THE DECLINE OF WESTERN CIVILIZATION is een meeslepende, ongefilterde duik in een subcultuur vol woede, humor en radicale energie. Via interviews met fans, critici en clubuitbaters ontstaat een krachtig portret van een beweging die de muziek en jeugdcultuur van de afgelopen decennia blijvend heeft veranderd. Dankzij optredens van Germs, Black Flag, X, Fear en Circle Jerks krijg je een onverbloemd beeld van een generatie die geen regels accepteerde.
A LIFE IN WAVES schetst een levendig en intiem portret van Suzanne Ciani, een van de grote vrouwelijke pioniers van de elektronische muziek. Met een natuurlijke mix van archiefbeelden en nieuwe interviews volgen we haar van klassiek pianotalent tot Buchla-vernieuwer, van iconisch sounddesign in reclames en films tot haar latere New Age-composities. Naast haar technische meesterschap toont dit intieme portret ook haar vasthoudendheid in een muziekwereld die door mannen werd bepaald.
Een koor dat niet komt opdagen, een theatertechnieker, een fietsverkoper …
Vandaag is dé dag. Het Drongense jubilatakoor komt eindelijk optreden! Het publiek zit klaar en heeft er zin in. Maar dan: stilte. Geen stemvork te horen. Geen spoor van het koor. De theatertechnieker probeert de show te stelen, maar zijn walkietalkie blaft hem steeds weer de coulissen in.
Een fietsverkoper op zoek naar een publiek rolt het podium op. Ze is perfect voorbereid: de foldertjes geplastificeerd, glimlach geoefend, bel gepoetst en verkooptekst ingestudeerd. Met zo een groot publiek moet ze vandaag toch zeker haar fiets verkocht krijgen?
Wat volgt, is een heerlijke, chaotische dans van miscommunicatie en onhandigheden, waarin twee totaal verschillende personages elkaar ontdekken en de fiets een centrale rol krijgt. Het stuur leeft z’n eigen leven, de trappers weigeren dienst en het lijkt wel alsof de fiets liever speelt dan rijdt.
‘Organiek Mechaniek’ is een bijna woordeloze slapstickvoorstelling vol acrobatie, muziek, circusfietsen en vriendschap in wording. Wat begint als pure chaos, groeit uit tot een wonderlijke ontmoeting waar mechaniek plots muziek wordt, en alles wat vast zat, eindelijk begint te bewegen.
Kom kijken… en zie hoe alles misloopt – en toch goedkomt.
Tijdens haar studies in Zweden (DOCH, School of Dance and Circus) werkte Jakobe Geens o.a. voor en met Cirkus Cirkör en Clowns Without Borders Sweden. Terug in België werkte ze mee aan de voorstellingen ‘Manneke Cirk’ van Les Argonautes, ‘Click’ en ’SSSTT!!’ van Sprookjes enzo, ‘RAKANYAK’ van Compagnie Charlie en ’Softies’ van Hanna Mampuys/fABULEUS. Met haar eigen voorstellingen ‘Distort the body’ en ‘Bare body’ heeft ze haar eigen gezelschap op de kaart gezet.
Josse De Broeck maakt deel uit van acrobatencollectief Familiar Faces waarmee hij de zaalvoorstelling ‘Surface’ maakte. Hij werkte mee aan de creatie van o.a. ‘SCREWS’ (Alexander Vantournhout), ‘MUUR’ (Floor Van Leeuwen) en ‘Carrying my father’ (THERE THERE Company). Met Jef Callebaut creëerde hij de voorstelling ‘ob-joie’ (8+).
Axel Guérin speelde onder andere mee in ‘Pirates of the Carabina’ (FLOWN (UK)), ‘famili trees’ (Janni Van Goor & KOPERGIETER) en ‘PLOCK!’ (Grensgeval). Sinds zijn afstuderen aan AcaPA (Academy for Circus and Performance Art) heeft Axel vijf producties gecocreëerd en speelde hij bij not standing (Alexander Vantournhout) in ‘Red Haired Men’, ‘SCREWS’, ‘Through the Grapevine’ en ‘Foreshadow’.
In ‘ROUND MIDNIGHT speelt Dexter Gordon, een van de grootste jazzsaxofonisten van de twintigste eeuw, een gevallen muzikant in het Parijs van 1959. Dale Turner is een man die te veel heeft meegemaakt, aan de rand van zelfdestructie, maar nog steeds betovert met zijn muziek. Met elke noot van zijn sax vertelt hij zijn verhaal: verdrietig, teder, vol leven.
Wanneer een jonge Franse fan hem opmerkt en helpt, ontstaat een ontroerende vriendschap die Turner even de rust en zorg biedt die hij nodig heeft. Bertrand Taverniers meesterlijke film is geen gewone film over jazz: het is jazz in beeld en geluid, een verhaal over muziek, vriendschap en de schoonheid van het moment.
PULSE — 4 dagen screenings van muziekfilms en -documentaires, panelgesprekken en interviews, live muziek en deejays, performances en workshops, boekvoorstellingen en albumreleases, voor jong en jong van geest, van de late namiddag tot diep in de vroege uurtjes.
Line-up
Donderdag 22 januari
Films: Punk the Capital: Building a Sound Movement – Anvil: The Story of Anvil Panels / talks: Het leven en werk van Christophe Szpajdel: Lord of the Logos – Building a Sound Movement, hoe ontstaat en bouw je aan een scenery? Live shows: Babylon– Toxic Shock
Vrijdag 23 januari
Films: Steve Reich: A New Musical Language – Sisters with Transistors – Forbidden Planet Panels / talks: Iconografie van het nightlife artwork, promoting nightlife voor en na social media – Opkomst van elektronische muziek op festivals en nationale radio – Daphne interviewt Frie, moeder en dochter over USA Import Legacy Expo: Burenhinder video installatie Workshop: zeefdrukken met Kelly Hortense Live shows /DJs:Roggen Riley Reich – Dr. Lektroluv – Flashback Force – USA Import and friends
Zaterdag 24 januari
Films: Sun Ra: Space Is the Place – Soundtrack to a Coup d'Etat – Max Roach: The Drum Also Waltzes Panel: Max Roach: drummer en activist, muziek en activisme Workshop: sIREN cALLS met Karolien Polenus – zeefdrukken met Kelly Hortense Live show / DJ:Beraadgeslagen – DTM Funk – Zarina b2b Redray – Messias`
Zondag 25 januari
Films: Round Midnight – A life in waves – The Decline Of Western Civilisation
PULSE — 4 dagen screenings van muziekfilms en -documentaires, panelgesprekken en interviews, live muziek en deejays, performances en workshops, boekvoorstellingen en albumreleases, voor jong en jong van geest, van de late namiddag tot diep in de vroege uurtjes.
Line-up
Donderdag 22 januari
Films: Punk the Capital: Building a Sound Movement – Anvil: The Story of Anvil Panels / talks: Het leven en werk van Christophe Szpajdel: Lord of the Logos – Building a Sound Movement, hoe ontstaat en bouw je aan een scenery? Live shows: Babylon– Toxic Shock
Vrijdag 23 januari
Films: Steve Reich: A New Musical Language – Sisters with Transistors – Forbidden Planet Panels / talks: Iconografie van het nightlife artwork, promoting nightlife voor en na social media – Opkomst van elektronische muziek op festivals en nationale radio – Daphne interviewt Frie, moeder en dochter over USA Import Legacy Expo: Burenhinder video installatie Workshop: zeefdrukken met Kelly Hortense Live shows /DJs:Roggen Riley Reich – Dr. Lektroluv – Flashback Force – USA Import and friends
Zaterdag 24 januari
Films: Sun Ra: Space Is the Place – Soundtrack to a Coup d'Etat – Max Roach: The Drum Also Waltzes Panel: Max Roach: drummer en activist, muziek en activisme Workshop: sIREN cALLS met Karolien Polenus – zeefdrukken met Kelly Hortense Live show / DJ:Beraadgeslagen – DTM Funk – Zarina b2b Redray – Messias`
Zondag 25 januari
Films: Round Midnight – A life in waves – The Decline Of Western Civilisation
PULSE — 4 dagen screenings van muziekfilms en -documentaires, panelgesprekken en interviews, live muziek en deejays, performances en workshops, boekvoorstellingen en albumreleases, voor jong en jong van geest, van de late namiddag tot diep in de vroege uurtjes.
Line-up
Donderdag 22 januari
Films: Punk the Capital: Building a Sound Movement – Anvil: The Story of Anvil Panels / talks: Het leven en werk van Christophe Szpajdel: Lord of the Logos – Building a Sound Movement, hoe ontstaat en bouw je aan een scenery? Live shows: Babylon– Toxic Shock
Vrijdag 23 januari
Films: Steve Reich: A New Musical Language – Sisters with Transistors – Forbidden Planet Panels / talks: Iconografie van het nightlife artwork, promoting nightlife voor en na social media – Opkomst van elektronische muziek op festivals en nationale radio – Daphne interviewt Frie, moeder en dochter over USA Import Legacy Expo: Burenhinder video installatie Workshop: zeefdrukken met Kelly Hortense Live shows /DJs:Roggen Riley Reich – Dr. Lektroluv – Flashback Force – USA Import and friends
Zaterdag 24 januari
Films: Sun Ra: Space Is the Place – Soundtrack to a Coup d'Etat – Max Roach: The Drum Also Waltzes Panel: Max Roach: drummer en activist, muziek en activisme Workshop: sIREN cALLS met Karolien Polenus – zeefdrukken met Kelly Hortense Live show / DJ:Beraadgeslagen – DTM Funk – Zarina b2b Redray – Messias`
Zondag 25 januari
Films: Round Midnight – A life in waves – The Decline Of Western Civilisation
PULSE — 4 dagen screenings van muziekfilms en -documentaires, panelgesprekken en interviews, live muziek en deejays, performances en workshops, boekvoorstellingen en albumreleases, voor jong en jong van geest, van de late namiddag tot diep in de vroege uurtjes.
Line-up
Donderdag 22 januari
Films: Punk the Capital: Building a Sound Movement – Anvil: The Story of Anvil Panels / talks: Het leven en werk van Christophe Szpajdel: Lord of the Logos – Building a Sound Movement, hoe ontstaat en bouw je aan een scenery? Live shows: Babylon– Toxic Shock
Vrijdag 23 januari
Films: Steve Reich: A New Musical Language – Sisters with Transistors – Forbidden Planet Panels / talks: Iconografie van het nightlife artwork, promoting nightlife voor en na social media – Opkomst van elektronische muziek op festivals en nationale radio – Daphne interviewt Frie, moeder en dochter over USA Import Legacy Expo: Burenhinder video installatie Workshop: zeefdrukken met Kelly Hortense Live shows /DJs:Roggen Riley Reich – Dr. Lektroluv – Flashback Force – USA Import and friends
Zaterdag 24 januari
Films: Sun Ra: Space Is the Place – Soundtrack to a Coup d'Etat – Max Roach: The Drum Also Waltzes Panel: Max Roach: drummer en activist, muziek en activisme Workshop: sIREN cALLS met Karolien Polenus – zeefdrukken met Kelly Hortense Live show / DJ:Beraadgeslagen – DTM Funk – Zarina b2b Redray – Messias`
Zondag 25 januari
Films: Round Midnight – A life in waves – The Decline Of Western Civilisation
Beraadgeslagen is het duo van drummer Lander Gyselinck en toetsenist / zanger Fulco Ottervanger. Speciaal voor deze editie brengen de kleppers een hulde aan Max Roach met trommels, toetsen, toeters en bellen. Zielroerend en onvoorspelbaar. Schalkse jazz, virtuoos en gelukkig zonder al te veel overleg of beraadslagen. Speeeleeeeen!
MAX ROACH: THE DRUM ALSO WALTZES schetst het meeslepende portret van een muzikant die zijn grenzen bleef verleggen in een wereld die hem voortdurend uitdaagde. Roach’ zeventig jaar omspannende carrière, van de revolutionaire jazz van de jaren ’40 tot zijn latere experimenten met hiphop en multimedia, bevestigde hem als een van de grootste muzikale vernieuwers van de 20e eeuw.
De film volgt hem door legendarische hoogtepunten en diepe persoonlijke worstelingen, maar ook langs de prijs die hij betaalde voor zijn uitgesproken activisme in een door racisme getekend land. Wat blijft, is een epische muzikale reis: gedurfd, virtuoos en gedreven door een onwrikbaar geloof in kunst als vorm van verzet.
Hoe zou je leven eruitzien als jij je seksualiteit opnieuw kon onderzoeken in de publieke ruimte?
PEEKABOO is een visioen waarin de wereld een seksspeeltuin is. Dit universum verbeeldt nieuwe manieren van contact via 'cruising': het zoeken van vluchtige, seksuele contacten in de buitenlucht. Theatermaker Maxime Dreesen benadert dit fenomeen als het verdwalen in een web van experimentele relaties en onverwachte ontmoetingen.
Muziek, hypnose, drag, tekst en dans komen samen in deze performance. Je ontmoet tal van entiteiten zoals shapeshifter Couenne, mating bird Courtney, superstar Birame, Julia the hypnotist in the sky, Benne on the keys en Tabooboo. Ze botsen en druipen, zoeken en verstoppen, zingen en lachen in een scenografie van touche–touche die even levendig en seksueel is als de personages zelf. Elks op zoek naar hun persoonlijke idee van plezier.
Nieuwsgierigheid en opwinding vormen de rode draad door dit verhaal, dat kinky comedy, campy musical songs en intieme ASMR samenbrengt in een dromerig, teletubbie-achtig landschap. Er is geen revolutie, zonder een seksuele revolutie!
"De Vlaamse theatermaker Maxime Dreesen slaagt er in ‘Peekaboo’ glansrijk in om diens kijk op vluchtige seks in de buitenlucht te etaleren. Nooit plat, wel gewaagd [...] in een psychedelisch decor zien we hoe Adrien De Biasi, Courtney May Robertson en Birame elkaars lijven, sappen en geuren haast verorberen. Vooral Robertson levert een adembenemende performance: de manier waarop ze krioelt van genot en geluidjes maakt als een soort paradijsvogel, is even opwindend als ontroerend." ★★★★, de Volkskrant
"De voorstelling omarmt de frivoliteit, de overdrijving en het kunstmatige en is daarmee uitdagend vrolijk. Zie de overrijpe decorstukken, de gloeiende taal van vervoering van de MC die als een gepassioneerd antropoloog af en toe weer opduikt voor een nieuwe observatie, en de drag elementen, waaronder een geweldige creatie van badjassen."Theaterkrant
Maxime Dreesen (°1996) is theaterregisseur en performer. Diens werk behandelt thema’s zoals sekspositiviteit, unlearning, gender spectrum en schaamte. Maxime zet diens missie voort om de wereld seksueel meertalig op te voeden en neemt met een humoristische blik beladen thema’s onder de loep. Na de protestperformance Youth For Sex (2021) en solovoorstelling Countersex Education (2022) vertrekt PEEKABOO vanuit een collectieve en maatschappelijke insteek van (publieke) seksualiteit.
In SPACE IS THE PLACE reist avant-garde jazzpionier Sun Ra, gekleed als futuristisch farao, door tijd en ruimte in zijn muziek-aangedreven ruimteschip. Op aarde overtuigt hij de Afro-Amerikaanse gemeenschap zich los te maken van aardse ketenen en te verhuizen naar een utopische planeet, terwijl hij het opneemt tegen The Overseer, een satanische godfather in de gedaante van een pooier.
Tussen absurde sciencefiction en documentairebeelden van een live Sun Ra-concert behandelt de film serieuze thema’s: zwarte identiteit, onderdrukking en de bevrijdende kracht van muziek. Sinds de release in 1974 geldt Space Is the Place als het begin van Afrofuturisme en groeide uit tot een cultklassieker.
Love?
Baby, that ain’t love.
That’s just dopamine.
Your brain ain’t looking for love,
it’s looking for more.
More clicks, more pics, more kicks.
More. More. More.
Dopamine is een verhaal van een man die wordt opgeslokt door de digitale wereld en terechtkomt in een obscure nachtmerrie waar de grenzen tussen droom en realiteit vervagen. Waar zwaartekracht niet bestaat en objecten een eigen leven leiden.
Indrukwekkende goochelarij brengt de schizofrenie van deze jonge man tot leven en neemt het publiek mee in een wereld van verslaving, eenzaamheid en de eindeloze zoektocht naar verbinding, lust en liefde. Dopamine is het begin van een visuele trip die het leven schetst van vele anonieme levens achter gesloten deuren. Deze nieuwe theatervoorstelling van Tim Oelbrandt is een combinatie van illusionisme en visueel theater. Een meeslepende gebeurtenis, een theatrale installatie, een zintuiglijke beleving.
MAX ROACH: THE DRUM ALSO WALTZES schetst het meeslepende portret van een muzikant die zijn grenzen bleef verleggen in een wereld die hem voortdurend uitdaagde. Roach’ zeventig jaar omspannende carrière, van de revolutionaire jazz van de jaren ’40 tot zijn latere experimenten met hiphop en multimedia, bevestigde hem als een van de grootste muzikale vernieuwers van de 20e eeuw.
De film volgt hem door legendarische hoogtepunten en diepe persoonlijke worstelingen, maar ook langs de prijs die hij betaalde voor zijn uitgesproken activisme in een door racisme getekend land. Wat blijft, is een epische muzikale reis: gedurfd, virtuoos en gedreven door een onwrikbaar geloof in kunst als vorm van verzet.
In SOUNDTRACK TO A COUP D'ÉTAT smelt Johan Grimonprez geschiedenis, politiek en vooral muziek samen tot een zinderende collage. Jazzklassiekers, archiefbeelden en literaire stemmen leiden je door de val van Patrice Lumumba en de turbulente strijd om de Congolese onafhankelijkheid. De ritmische montage geeft het verleden een nieuwe puls, waardoor de verborgen machtsdynamieken achter kolonialisme, de Koude Oorlog en hedendaagse grondstoffenconflicten scherp naar voren komen.
Grimonprez levert een urgente, meeslepende filmervaring waarin muziek de motor wordt van inzicht en verzet. Een visueel en sonisch krachtige documentaire die je niet loslaat.
In SOUNDTRACK TO A COUP D'ÉTAT smelt Johan Grimonprez geschiedenis, politiek en vooral muziek samen tot een zinderende collage. Jazzklassiekers, archiefbeelden en literaire stemmen leiden je door de val van Patrice Lumumba en de turbulente strijd om de Congolese onafhankelijkheid. De ritmische montage geeft het verleden een nieuwe puls, waardoor de verborgen machtsdynamieken achter kolonialisme, de Koude Oorlog en hedendaagse grondstoffenconflicten scherp naar voren komen.
Grimonprez levert een urgente, meeslepende filmervaring waarin muziek de motor wordt van inzicht en verzet. Een visueel en sonisch krachtige documentaire die je niet loslaat.
In SPACE IS THE PLACE reist avant-garde jazzpionier Sun Ra, gekleed als futuristisch farao, door tijd en ruimte in zijn muziek-aangedreven ruimteschip. Op aarde overtuigt hij de Afro-Amerikaanse gemeenschap zich los te maken van aardse ketenen en te verhuizen naar een utopische planeet, terwijl hij het opneemt tegen The Overseer, een satanische godfather in de gedaante van een pooier.
Tussen absurde sciencefiction en documentairebeelden van een live Sun Ra-concert behandelt de film serieuze thema’s: zwarte identiteit, onderdrukking en de bevrijdende kracht van muziek. Sinds de release in 1974 geldt Space Is the Place als het begin van Afrofuturisme en groeide uit tot een cultklassieker.
PULSE — 4 dagen screenings van muziekfilms en -documentaires, panelgesprekken en interviews, live muziek en deejays, performances en workshops, boekvoorstellingen en albumreleases, voor jong en jong van geest, van de late namiddag tot diep in de vroege uurtjes.
Line-up
Donderdag 22 januari
Films: Punk the Capital: Building a Sound Movement – Anvil: The Story of Anvil Panels / talks: Het leven en werk van Christophe Szpajdel: Lord of the Logos – Building a Sound Movement, hoe ontstaat en bouw je aan een scenery? Live shows: Babylon– Toxic Shock
Vrijdag 23 januari
Films: Steve Reich: A New Musical Language – Sisters with Transistors – Forbidden Planet Panels / talks: Iconografie van het nightlife artwork, promoting nightlife voor en na social media – Opkomst van elektronische muziek op festivals en nationale radio – Daphne interviewt Frie, moeder en dochter over USA Import Legacy Expo: Burenhinder video installatie Workshop: zeefdrukken met Kelly Hortense Live shows /DJs:Roggen Riley Reich – Dr. Lektroluv – Flashback Force – USA Import and friends
Zaterdag 24 januari
Films: Sun Ra: Space Is the Place – Soundtrack to a Coup d'Etat – Max Roach: The Drum Also Waltzes Panel: Max Roach: drummer en activist, muziek en activisme Workshop: sIREN cALLS met Karolien Polenus – zeefdrukken met Kelly Hortense Live show / DJ:Beraadgeslagen – DTM Funk – Zarina b2b Redray – Messias`
Zondag 25 januari
Films: Round Midnight – A life in waves – The Decline Of Western Civilisation
De groengemaskerde Dr. Lektroluv opereert al twee decennia in de frontlinie van electro, jacking house en dreunende 4—4 beats en bleeps. Zijn compilaties early 2000s heeft een hele generatie clubbers laten kennismaken met het genre electro, en de weg geplaveid voor de heuse elektroclash revival. De dancedokter heeft de grootste podia en zalen platgewalst van Rock Werchter tot Pukkelpop en Tomorrowland. Nu hier in een intieme en exclusieve setting. Met rookmachien en volume op tien! Blazen!
